บทที่ 83 บทไม่มีชื่อ

"ตรงนี้ไง"พูดจบผมก็บดปากกับมันอีกครั้งปล่อยให้มันครางเสียงกระเส่าทั้งปลุกเร้าทั้งปรนเปรอท่อนล่างบดเบียดมันเสียดสีไปมาช้าๆจนของมันตื่นตัว

"พี่อ่า"

"ไอ้บู่เอ้ยกูรักมึงจนไม่รู้ยังไงละแต่จะให้กูไปพูดปาวๆกับมึงมันใช่เรื่องหรือไงกัน มึงน่ะเรื่องกินฉลาดแต่เรื่องกูละโง่นัก"ผมเอานิ้วจิ้มหน้าผากมันจนแนบติดห...