บทที่ 9 บทไม่มีชื่อ

"เรื่องเป็นไงวะ"ไอ้ไผ่ก้มลงกระซิบถามผมก็เล่าทั้งๆที่ยังหมดพลังงานแบบนั้นแหละครับ

"เชี่ยน่ากลัวชิบหายพี่มันกะไม่ปล่อยมึงเลยนี่หว่า"ไอ้บู่หน้ายู่

"เออดิกูไม่รู้จะทำยังไงหว่ะ"ผมปลง

"มึงก็ไม่บอกพี่มันไปวะว่าต่อไปจะไม่ไปให้เห็นหน้าแบบเจอหน้ามึงโกยเลยอะไรแบบนี้เรื่องที่พี่มันทำก็ไม่เล็ดลอดไปถึงใคร"ไอ้บู่แนะนำ

"กูทำหมดแล้วเหอะพี่มันไปดักถึงบ้านเลยแถมพี่กูก็นะ"ผมบ่น

"แล้วมึงจะทำไงวะสี่ปีเลยนะมึงต้องอยู่แบบนี้อะ"ไอ้ไผ่ทำหน้าสยอง

"กลัวอะไรอีกปีสองปีพี่มันก็จบแล้ว"(วิศวะเรียนห้าปีถ้าฝึกงานเพิ่มครับ)ไอ้บู่ออกความเห็น

"ถึงตอนนั้นกูคงไม่ตายก่อนนะ"ผมบอกแบบเพลียๆจากนั้นก็ไม่มีเวลาได้คุยครับจานใส่เนื้อหามาเต็มทั้งๆที่พึ่งเรียนวันแรก

เพลิง

​"มึงถามเรื่องรูปให้กูหน่อย"ผมสั่งไอ้วินที่นั่งหมุนปากกาเล่นอยู่ในห้องพวกเราไม่มีเรียนหรอกครับเพราะยังไม่เปิดเทอมจริงๆพวกเราแค่มาเสนอหน้าให้น้องๆมันเห็นเฉยๆ

"รูปอะไร"ไอ้วินทำหน้างง

"โง่อีกละมึงรูปโป้น้องมันไง"ไอ้ธันตบหัวไอ้วินเบาๆ

"เชี่ย ฮ่าาาาาาา มึงเอาจริงเหรอวะ"ไอ้วินหัวเราะปากก้างจนอยากจะเอาส้นตีนยัดผมทำหน้านิ่งมันเลยส่ายหัวแต่ก็ทักไปในเฟสเพจของมี่มันนะครับพวกเรารู้จักเพราะไอ้มี่เป็นดาวคณะของสินกำครับส่วนผมเป็นเดือน..และเราทั้งคู่เป็นดาวเดือนมหาลัยทั้งที่ผมไม่เต็มใจแต่จำยอมเพราะพ่อสั่งมาว่าให้ความร่วมมือกับทางมหาลัย หัวเราะผมเหรออยากตายกันหรือไง

"มี่มันส่งมาให้แล้วหว่ะ"ผมรีบคว้าโทรศัพท์ของไอ้วินมาดูโหรูปน้องครับน่ารักเหี้ยๆอะ ไอ้มี่มันส่งรูปที่ไอ้นองนอยนั่งอยู่ในกะละมังใบใหญ่โชว์ตูดขาวๆกับหนอนน้อยน่ารักตัวขาวจั๊วะยิ้มเห็นเหงือแดงแจ๋มาให้หลายรูปเลยครับ บางรูปก็ถูกผูกแกะแต่งหญิงบางรูปก็กำลังร้องไห้โยเย

"ส่งเข้าสับกูแล้วลบออกจากโทรสับมึงด้วย"ผมสั่งแล้วมานั่งดูรูปที่ถูกส่งต่อมาจากไอ้วินไอ้ธันนี่ถึงกับพูดไม่ออก

"กูว่านะไอ้เพลิงมึงนี่อาการหนักแล้วหว่ะ"ไอ้ธันบ่น

"ก็น้องมันน่ารัก"ผมบอกสั้นๆผมทำโปรไฟล์สำหรับอัลบั้มน้องมันโดยเฉพาะเลยครับแบ่งเป็นคอลเลคชั่นๆแล้วผมก็คิดได้ตัดสินใจโทรหามี่มันเอง

"มี่"

//โอ๊ะโอมีอะไรจะสารภาพมะ//มี่ถาม

"อือ"

//ว่ามา//

"ขายเท่าไหร่"

//ไอ้เพลิงตบปากแหกกล้าถามผู้หญิงแบบนี้เหรอชั้นมีศักดิ์ศรีนะเว้ย//ผมยกโทรศัพท์ออกห่างจากหูทำหน้ารำคาญ

"รูป..."ผมบอกห้วนๆ

//อ้าวแล้วก็ไม่บอกนึกว่าแกจะถามว่าชั้นจะขายตัวให้แกเท่าไหร่//

"คิดได้เน๊อะไม่ดูตัวเองอีกแล้ว"ผมบอกเสียงเรียบจากนั้นก็

// ()(&%%$Q$#%%()&%^#%$@#$&()*" //

"เอาดีๆ"ผมเริ่มโมโห

//แกจะเอาอะไรหัดพูดยาวๆสิ//ไอ้มี่แหวมากระทั่งไอ้วินมันแย่งโ?รศัพท์ผมไป

"มี่เราเอง"

//วิน?//

"อืมคือแบบนี้ไอ้เพลิงมันอยากได้คอลเลคชั่นน้องม่อนน่ะตั้งแต่เล็กๆมันเลยจะถามว่าแกคิดภาพละเท่าไหร่"

//อ่า...ไม่คิดเงินแต่อยากได้ความจริงแล้วก็ห้ามปฏิเสธเวลาชั้นจะถ่ายภาพมันคู่กับไอ้ม่อนอ้อแล้วก็พวกแกกับไอ้บู่ไอ้ไผ่ด้วย//

"เดี๋ยวดิพวกเราเกี่ยวอะไรกับไอ้เพลิงวะ"ไอ้วินเสียงดัง

//จะทำมั๊ยถ้าไม่ก็ไม่//

"ถามไอ้เพลิงกับไอ้ธันก่อนเดี๋ยวโทรกลับ"ไอ้วินวางสายแล้วทำหน้าตาถลึงใส่ผม

"อะไร"

"ยังจะมาอะไรไอ้มี่มันบอกว่าจะเอาก็ไม่คิดเงินแต่ต้องถ่ายรูปพวกเรากับพวกน้องม่อนมันด้วยแถมจะถ่ายตอนไหนก็ต้องให้ความร่วมมือ และเหตุผลที่มึงจะเอารูปน้องมัน"ไอ้วินดูนอยด์ๆผมยักไหล่ผมยังไงก็ได้ขอแค่มีน้องมันอยู่ใกล้ๆก็พอแล้วครับ

"ทำไมต้องมีกูกับมึงด้วยวะไอ้วิน"ไอ้ธันเลิกอ่านการ์ตูนแล้วหันมาถาม

"กูไม่รู้แม่งแล้วจะเอายังไง"ไอ้วินบ่น

"ที่จริงเพื่อนนองนอยมันก็น่าตาดีีนะน่ารักดีกูเฉยๆขอให้เพื่อนกูสมหวังก็โอเคละ"ไอ้ธันบอกขำๆ

"เอาไงก็เอาสรุปว่ามึงจะให้บอกมี่ว่าไง"ไอ้วินทำท่าปลง

"ที่จริงนะเว้ยบอกมี่มันก็ดีเหมือนกันนะเป็นพี่น้องม่อนจะได้ช่วยมึงได้ไง"ไอ้ธันแนะนำ

"เอางั้นเหรอวะ"ผมถาม

"เออ"สองเสียงประสานผมเลยพยักหน้าให้ไอ้วินโทรคุยกับมี่ไปลองให้ผมพูดมี่คงอารมณ์เสียใส่อีก

//วี๊ดดดดดดดดดดดดดดด จริงเหรอ จริงๆใช่ป่ะ โอ๊ยน้องชั้นจะมีผัวแล้ว//นี่ขนาดว่าผมนั่งห่างจากไอ้วินยังได้ยินเสียงลอดมาขนาดนี้เลยครับสงสารหูไอ้วินมันนะครับ

"เออแกก็ให้ความร่วมมือด้วยล่ะแล้วอย่าพึ่งไปบอกน้องปล่อยให้ไอ้เพลิงมันแสดงฝีมือเอาเอง"

//จัดไปงั้นพรุ่งนี้มันต้องถ่ายรูปคู่กับไอ้ม่อนหน้าคณะชั้นนะเว้ยแล้วชั้นจะปล่อยคอลเลคชั่นสวนสัตว์ให้//ไอ้วินเปิดสปิกเกอร์เลยครับได้ยินทั้งกลุ่ม

"ตกลง"ผมบอกสั้นๆเสียงไอ้มี่โหยหวนคลอเพลงไปตามเรื่องส่วนผมก็ยิ้มกว้างจะได้คอลเลคชั้นสวนสัตว์แล้วดีใจจัง