บทที่ 8 สืบรัก 8
หลังจากอาการขนลุกทั้งร่าง หล่อนก็นิ่งค้างอยู่เช่นนั้น เกิดมาไม่เคยต้องมือชาย ถึงอีกฝ่ายจะงดงามเพียงใด แต่การปรากฏตัวของเขาในที่รโหฐานได้สร้างความตื่นตระหนกให้หล่อนเป็นอย่างมาก
“คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง!?”
สาวอวบว่าพร้อมผลักหน้าอกกว้างๆ ให้ห่างตัว ก่อนรีบคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำมาปกปิดร่างกาย
ผิวขาวอมชมพูของหล่อนเย้ายวนใจผู้ชายเสมอ การถูกโจรบ้ากามบุกเข้ามาหาอย่างอุกอาจย่อมขวัญเสียเป็นธรรมดา แต่หญิงสาวก็ตั้งสติ ไม่ตะโกนโหวกเหวก
หากต่อสู้กันตัวต่อตัวหล่อนคงไม่มีทางขัดขืน อีกอย่าง การเข้าไปใกล้เขาอย่างเช่นเมื่อครู่ คงเป็นหล่อนที่ต้องพ่ายแพ้อย่างหมดท่า เพราะเมื่อมองดูเรือนกายอีกฝ่าย ดวงหน้าสวยหวานพลันหน้าแดงและอุ่นซ่าน...
“คุณโป๊...!!”
หล่อนว่าพร้อมชี้นิ้วอวบๆ ไปยังร่างกายสูงใหญ่ หน้าท้องเขาแบนราบ ช่วงขายาวมีกล้ามเนื้อ ตรงกลางลำตัวหนุ่มรูปงามไม่ได้เผยสัดส่วนลับๆ ให้เห็นเต็มสองตาก็จริง แต่กางเกงขาสั้นเนื้อผ้าบางที่เขาสวมไว้นั้นแทบปกปิดความแข็งขันของลูกผู้ชายไม่มิด
ตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่า เด็กหนุ่มคนนั้น ฉีหยางซิ่ว เมื่อเติบใหญ่ เขางดงามราวเทพสวรรค์ ผิวขาวละเอียด สองแก้มแต้มสีแดงระเรื่อ
“โธ่...ตกใจอันใด เมื่อครู่เรายังอภิรมย์บนเตียง เหตุใดตอนนี้ถึงแสดงท่ารังเกียจข้าเพียงนั้น...ภรรยา”
“อร๊าย บ้าบอ! แก้มอุ่นนี่นะ ชะ ช่วยคุณอุ่นเตียง ถะ แถมเรายังเป็น เอ่อ...สามีภรรยากันด้วย”
หัวใจหญิงสาวเต้นโครมคราม ทั้งช็อกและขัดเขิน คนหล่ออะไร ขี้ตู่
เสียจริง
หนุ่มรูปงามถอนหายใจเสียงดังราวสิ่งที่เกิดขึ้นเขาต้องรับมืออยู่บ่อยครั้ง ภรรยาผู้นี้มีหลายสิ่งที่เขาต้องคอยปลอบขวัญ และอธิบายให้นางเข้าใจถึงสิ่งที่ลืมเลือน
“ข้ารู้ ในหัวเจ้าเลอะเลือนอยู่หลายส่วน แต่เรื่องนี้ถูกต้องตามกฎหมายบ้านเมืองจิ่นสือ และข้าสัญญากับฟ้าดินแล้วว่าจะเป็นสามีที่ซื่อสัตย์ตลอดไป ฉะนั้นโปรดรับรู้หัวใจของข้าดวงนี้เป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว...”
วีรินทร์อึ้งจัด ดวงตากลมโตของหล่อน มองผู้ชายตรงหน้าเสมือนเขาหลุดมาจากโลกอื่น ตั้งแต่เป็นสาวเต็มกาย ไม่เคยมีผู้ชายคนไหน ประกาศตัวเป็นสามีหล่อนมาก่อน
“เอาอย่างนี้ เดี๋ยวคุณสามี เอ่อ...ไปรอข้างนอกได้ไหม ภรรยาแสนสวยขอทำธุระส่วนตัวแป๊บนึง เสร็จแล้วจะรีบตามไปขึ้นเตียงอีกหน”
วีรินทร์หาข้ออ้าง เพื่อให้รอดพ้นจากช่วงเวลาชวนสยิว อย่างไร หล่อนก็เป็นผู้หญิง การเอาตัวรอดอย่างชาญฉลาดจากโจรบ้ากาม คือทางเลือกที่ดีที่สุด
“เอ่อ...หากเจ้าไม่ถือโกรธที่เมื่อครู่ข้าทำรุนแรงเกินไป ข้าก็ยินดีจะ...เอ่อ...ค่อยๆ มอบความสุขอันหอมหวานให้เจ้าอีกครา...ที่รัก” ปลายประโยคนั้นคือเสียงที่ทอดหวานชวนให้คล้อยตาม
หญิงสาวหน้าแดงจัด รู้สึกร้อนวูบวาบโดยเฉพาะบริเวณท้องน้อย ใครใช้ให้ผู้ชายงดงามคนนี้พูดจาสองแง่สองงาม และชวนเข้าหอ ระเริงรักบน
เตียงนอนอย่างเปิดเผย
“ข้ารู้ มันเป็นครั้งแรกของเจ้า ดังนั้น ข้าจะถนอมน้ำใจให้มาก เพื่อมอบความสุขให้เจ้ารับรู้ถึงความรักที่สามีคนนี้พึงมีต่อภรรยาแสนน่ารัก”
วีรินทร์หัวเราะกิ๊ก ถูกผู้ชายหยอดคำหวานไม่หยุดจึงยิ้มหน้าบาน ก่อนทำมือไล่ให้เขาออกไปจากห้องน้ำ
แต่พอคิดได้ว่าฉีหยางซิ่วโผล่ออกมาจากความฝันได้อย่างไรก็เกิดอาการหวาดกลัวจับจิต ถ้าหากเขาเป็นวิญญาณเฮี้ยนตามมาทวงภาพวาดลามกผืนนั้นคืนล่ะ นึกถึงแล้วขนก็ลุกซู่ทั้งสรรพางค์กาย
หญิงสาวตั้งสติ พยายามหาทางเอาตัวรอดอย่างเร่งรีบ และในวินาทีที่ก้าวผ่านกระจกเงาที่เป็นฝ้า หล่อนต้องหยุดกึก
หญิงสาวใช้มือเช็ดกระจกเงาที่เป็นฝ้าด้วยความร้อนรน เป็นวินาทีนั้นที่สาวอวบต้องกรี๊ดลั่น
ใบหน้าซีกซ้ายของหล่อนมีปานแดงแสนน่าเกลียดประทับอยู่ เงาที่สะท้อนในกระจกหาใช่วีรินทร์ที่หล่อนรู้จัก หากเป็นสตรีซึ่งมีรูปร่างผอมเพรียว หน้าอกหน้าใจก็มีอยู่น้อยนิด!
เสียงหวีดร้องของหล่อนดังก้องในห้องน้ำ ดังขึ้นพร้อมๆ เสียงทุ้มห้าวของชายหนุ่มที่ร้องเรียกหาคนรักของเขาด้วยความห่วงหา
“หงเซ่อ...!?!”
