บทที่ 45 45
“ดีใจที่ฉันมา หรือดีใจที่ชนะพวกมัน?” เซย์ถามคนตรงหน้า สายตาของเขาอ่อนลงทุกครั้งที่มองหน้าเธอ และเปลี่ยนไปทุกครั้งที่ปรายสายตามองไอ้พวกนั้นที่เป็นเพื่อนเขาเอง
“ดีใจที่นายมาไง”
“แล้วถ้าไม่มาจะโกรธไหม”
“ความพยายามของนายมันน้อยขนาดนั้น?”
“ถาม อยากรู้ว่าจะรู้สึกยังไงมากกว่า”
“ที่จริงหายโกรธแล้ว ที่จ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1
2. บทที่ 2 2
3. บทที่ 3 3
4. บทที่ 4 4
5. บทที่ 5 5
6. บทที่ 6 6
7. บทที่ 7 7
8. บทที่ 8 8
9. บทที่ 9 9
10. บทที่ 10 10
11. บทที่ 11 11
12. บทที่ 12 12
13. บทที่ 13 13
14. บทที่ 14 14
15. บทที่ 15 15
16. บทที่ 16 16
17. บทที่ 17 17
18. บทที่ 18 18
19. บทที่ 19 19
20. บทที่ 20 20
21. บทที่ 21 21
22. บทที่ 22 22
23. บทที่ 23 23
24. บทที่ 24 24
25. บทที่ 25 25
26. บทที่ 26 26
27. บทที่ 27 27
28. บทที่ 28 28
29. บทที่ 29 29
30. บทที่ 30 30
31. บทที่ 31 31
32. บทที่ 32 32
33. บทที่ 33 33
34. บทที่ 34 34
35. บทที่ 35 35
36. บทที่ 36 36
37. บทที่ 37 37
38. บทที่ 38 38
39. บทที่ 39 39
40. บทที่ 40 40
41. บทที่ 41 41
42. บทที่ 42 42
43. บทที่ 43 43
44. บทที่ 44 44
45. บทที่ 45 45
46. บทที่ 46 46
47. บทที่ 47 47
48. บทที่ 48 48
ย่อ
ขยาย
