บทนำ
“แล้วไง มึงจะตามใจคนที่บ้านว่างั้น?”
“คงงั้น”
“แล้วคนที่มึงเอากับมันอยู่ทุกวันนี่ล่ะ สภาพไม่ต่างจากผัวเมีย มึงจะทิ้งจีน่าและไปแต่งงานกับคนอื่นจริงๆ เหรอวะ”
“อะไรที่กูตั้งใจไว้แล้ว มันไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!”
——————————
บท 1
ภายในเพนท์เฮาส์หรูชั้นที่สูงสุดเสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนไม่ขาดสาย ไอความเย็นของเครื่องปรับอากาศกระทบลงมาบนสองร่างที่แนบชิดติดกันบนเตียงนับชั่วโมงเต็มไม่สามารถดับความร้อนรุ่มที่เกิดขึ้นและยากจะดับลงเฉกเช่นทุกครั้ง
เซย์ รัวสะโพกเข้าหาช่องทางคับแคบไม่ยั้ง แม้จะมีเกราะป้องกันขวางกั้นถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถต้านทานความเสียวซ่านเอาไว้ได้เลย
"อ๊ะ! มันแรงเกินไปแล้วนะเซย์"
"รู้ดีไม่ใช่เหรอว่าฉันชอบแบบไหน" มุมปากหนาผุดรอยยิ้มเล็กๆ อย่างพอใจ ดวงตาคมกริบมองร่างบอบบางที่กระเพื่อมตามจังหวะของการกระแทกกระทั้น ลมหายใจหอบถี่เคลื่อนไหวต่อเนื่องจนหน้าอกใหญ่เกินขนาดกระเพื่อมตาม ใบหน้าที่สวยจนหาที่ติไม่ได้กระตุ้นความกระสันได้เป็นอย่างดี
"พ้นคืนนี้ฉันของดสามวัน ไม่ต้องโทรตามเลยนะ" มือเรียวยกขึ้นดันใบหน้าหล่อเหลาที่เอาแต่คลอเคลียไม่ห่าง เซ็กซ์ของเซย์เคยดุดันและร้อนแรงแบบไหนมันก็ยังเป็นแบบนั้นไม่เปลี่ยนแปลง
"เราตกลงกันแบบนั้นเหรอ?"
"ไม่ได้ตกลงแบบนี้ แต่นายจะเอาฉันทุกเวลาที่อยากเอามันก็ไม่ได้ไหม"
"กอดฉัน"
"เซย์!"
"ห้ามต่อต้านฉันนี่คือข้อตกลงของเรา" จีน่ากัดฟันกรอด เดี๋ยวสั่งให้กอด เดี๋ยวสั่งให้จูบ เดี๋ยวสั่งให้อ้าขาออกจากกันกว้างๆ
จีน่าคุ้นเคยกับเซ็กซ์ของเพื่อนสนิทอย่างเซย์เป็นอย่างดี เขาชอบอะไร ชอบแบบไหน แม้แต่ความเอาแต่ใจของเขาที่เธออยากต่อต้าน แต่ก็ไม่เคยต้านได้เลยสักครั้งเช่นกัน
"อ่ะ! อ๊าส์!" ใบหน้าสะสวยเชิดขึ้น ตากลมปิดลงเมื่ออีกคนกดปลายนิ้วเล่นงานจุดอ่อนไหวจนสะท้านไปทั้งกาย
"ยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ เธอยังเข้ากับฉันได้ดีเหมือนเดิม"
"เลิกพูดเถอะ รีบทำรีบเสร็จฉันจะได้..."
"ฉันไม่ให้กลับ!" คำสั่งของเขายังมีผลต่อเธอเสมอ
เซย์ขยับเอวสอบตอกตรึงความใหญ่โตเกินมาตรฐานเข้าหาร่องรักไม่ยั้ง เข้าสุดออกสุดจนกระทั่งร่องแคบบีบรัดแก่นกายของแน่นก่อนที่ความสุขสมจะกระตุ้นให้เขาสำลักหลักฐานแห่งความสุขจนเอ่อล้นเต็มเกราะป้องกัน
ใบหน้าคมคายโน้มต่ำ ริมฝีปากหยักได้รูปพรมจูบทั่วใบหน้าก่อนจะจบที่คลอเคลียร์ริมฝีปาก ฝ่ามือยังบีบเคล้นประทุมถันอย่างอ้อยอิ่ง
เซย์ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่ได้เพื่อนสนิทของตัวเองมานอนครางอยู่ใต้ร่าง ไม่เคยคิดว่าจะได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ ถึงต้องได้มาโดยที่อีกคนอาจจะไม่ได้เต็มใจก็ตาม
"วันนี้ฉันขอกลับ ไม่อยากค้างที่นี่"
"เหมือนเธอจะลืมว่าฉันดึงกางเกงในเธอขาดไปแล้ว เอาอะไรมาคิดว่าเธอจะออกไปในสภาพนี้ได้"
"ก็แล้วนายจะทำแบบนี้เพื่ออะไร ทำไมต้องทำลายของของฉันด้วย"
"อารมณ์พาไป" เซย์ผละตัวออกห่างก่อนจะถอดลำรักออกจากช่องทางคับแคบ มือหนารูดเกราะป้องกันออกก่อนจะโยนทิ้งทันที
คนอย่างเซย์ไม่เคยกินรอบเดียวแล้วจบ และคืนนี้ก็เป็นรอบที่สามที่เซย์ทิ้งถุงยาง
"ลุกไปอาบน้ำแล้วหาเสื้อมาใส่ให้เรียบร้อย ฉันไม่อยากมีอารมณ์ในตอนที่ถุงยางไม่มีเหลือเลยสักอัน" คนฟังเม้มปากแน่น แน่นอนว่าทุกครั้งที่มีอะไรกันเซย์ป้องกันเสมอ เขาไม่เคยพลาด สักครั้งก็ไม่เคย
"นายเคยเอากับใครแบบไม่ใส่ถุงไหม" ความปากไวและบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้ในส่วนลึกของหัวใจกระตุ้นให้เปิดปากถาม เช่นเดียวกับดวงตาคมกริบคู่นั้นที่ตวัดกลับมาจ้องมองทันที
"เธออยากลอง?"
"ไม่ ถ้าคำตอบคือเคยฉันจะได้ระวังตัวให้มากกว่านี้ไง" จีน่าดันตัวลุกในสภาพที่เปลือยเปล่า เห็นกันมาทุกซอกทุกมุมแล้ว มันไม่มีอะไรต้องอายทั้งนั้น
หมับ~
"โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ" แขนเรียวถูกดึงอย่างแรงจนร่างบางปลิวเข้ามาในอ้อมกอด ท่อนแขนแกร่งโอบรับเอวคอดกิ่วเอาไว้ทันที
"เธอรังเกียจ?"
"ฉันต้องรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้วถ้านายเคยทำแบบนั้นจริงๆ"
"กลัวโรคหรือกลัวท้อง"
"กลัวทั้งสองอย่างนั่นแหละ มันไม่มีอะไรการันตีว่าฉันจะปลอดภัย"
"ฉันไม่เคยเอากับใคร" คนฟังชะงัก ตากลมกระพริบถี่ไม่เข้าใจที่อีกคนเอ่ยออกมา
"จะบอกว่านายนอนกับฉันเป็นคนแรกเหรอ ฉันไม่เชื่อว่าเป็นแบบนั้นแน่ๆ" เซย์กดปลายลิ้นเข้ากับมุมปากก่อนจะถอนลมหายใจออกมาเบาๆ
"ไม่เคยสดกับใคร"
"ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว"
"กำลังอยากให้ฉันมีแค่เธอคนเดียวอยู่เหรอ"
"ช่างเถอะ มันเป็นเรื่องส่วนตัวของนาย เอาเป็นว่าถ้านายสงสารฉันอยู่บ้าง ไม่ทำให้ฉันเดือดร้อนเท่านั้นก็พอ" จีน่าปัดมือหนาออกห่างก่อนจะก้าวขาเข้าไปในห้องน้ำ
ทันทีที่ประตูปิดลง ตากลมโตมองตัวเองผ่านกระจกใสในห้องน้ำ หลายความคิดประเดประดังเข้ามาในหัว
เซย์คือคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยในตอนที่สถานะทางบ้านของเธอทรุดหนัก พ่อติดการพนัน สร้างหนี้จนบ้านไม่เป็นบ้านเพราะเจ้าหนี้ตามรังควาน
ย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน
'...มันเกิดอะไรขึ้น' คำถามเดิมๆ ดังขึ้นสามครั้งติด ไม่ตอบก็ไม่จบ เธอรู้จักนิสัยของเซย์ดี
'พ่อฉันเป็นหนี้ เจ้าหนี้บุกไปที่บ้าน พวกมันขนของไปหมด พอไม่มีอะไรให้ขนมันก็ทำร้ายพ่อฉันแทน'
'แล้วไง เธอจะให้ฉันปล่อยเธอลงกลางทาง เพื่อที่เธอจะไปเจรจากับไอ้พวกนั้นงั้นเหรอ?'
'ฉันไม่มีทางเลือก ยังไงฉันก็ต้องหาทางช่วยพ่อ'
'ก็คงไม่พ้นต้องเอาตัวไปขัดดอก!'
'มันเรื่องของฉัน นายปล่อยฉันลงตรงนี้ แล้วฉันจะหาวิธีไปของฉันเอง'
'เท่าไหร่'
'อะไรของนาย'
'เธอจะใช้เงินเท่าไหร่'
'ฉันไม่รับเงินจากนายฟรีๆหรอกเซย์ สุดท้ายต่อให้ฉันรับเงินจากนาย ฉันก็ไม่รู้จะไปหาปัญญาที่ไหนมาใช้หนี้นายอยู่ดี'
'กล้าตัดสินใจไปหาพวกมันทั้งที่เธอก็อาจจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าต้องเจอกับอะไร เปลี่ยนจากไอ้สวะพวกนั้นมาเป็นฉันเธอคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม'
'เซย์!'
'ถ้าเธอไม่แน่ใจหรือไม่รู้ว่าถ้าเธอยอมพวกมันแล้วเธอต้องเจอกับอะไร มันจะทำอะไรกับชีวิตของเธอบ้าง ก็เลือกข้อเสนอของฉันซะ บอกจำนวนเงินที่เธอต้องการมา ฉันจะใช้หนี้ให้ ส่วนตัวเธอ...ต้องเป็นของฉันจนกว่าเราจะเรียนจบ'
'...ทำไมถึงรอให้เรียนจบ'
'เพราะทันทีที่เรียนจบ ฉันจะแต่งงาน!'
นอนกับเพื่อนตัวเองเพื่อแลกกับเงินไม่มีใครเขาทำกันแต่จีน่าเลือกทำ
อย่างน้อยๆ ครั้งแรกของเธอก็เป็นเขา!
อย่างน้อยๆ ก็มีแค่เขาที่วุ่นวายกับร่างกายนี้ได้!
อย่างน้อยๆ การได้อยู่ใกล้ผู้ชายที่แอบชอบก่อนที่เขาจะแต่งงาน ซ้ำยังได้ช่วยพ่อ มันก็เป็นทางเลือกและทางออกที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ
-----------
มาค่ะ เปิดเรื่องเซย์และจีน่าเรียบร้อย
เข้ามาแล้วช่วยกดไลก์และคอมเมนต์ให้เนมหน่อยน๊าา
บทล่าสุด
#48 บทที่ 48 48
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#47 บทที่ 47 47
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#46 บทที่ 46 46
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#45 บทที่ 45 45
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#44 บทที่ 44 44
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#43 บทที่ 43 43
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#42 บทที่ 42 42
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#41 บทที่ 41 41
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#40 บทที่ 40 40
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#39 บทที่ 39 39
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
สัญญารักประธานร้าย
รักไม่หลอก
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป













