บทที่ 32 สถานะของเด็กเลี้ยง

หนึ่งเดือนผ่านมา

“เจอกันนะรัก”

“ขับรถกลับดี ๆ นะมีน”

“โอเค อย่าลืมที่นัดกันล่ะ แกไปขอคุณพ่อแฝดของแกให้เรียบร้อยเสียก่อน โดยเฉพาะฮีคนพี่ ขี้หึงสุดอะไรสุด”

“ฮ่า ๆ โอเค”

มือขาวยกขึ้นบอกลาเพื่อนสาวที่เดินแยกออกไปยังลานจอดรถ ส่วนตัวเธอในชุดเสื้อนักศึกษาและกระโปงทรงเอยาวแหวกข้างนั้นเดินตรงมายังรถคันหรูที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ