บทที่ 56 เก็บไม่ไหว

“แน่ใจนะรัก”

“แน่ใจสิ แกไปเถอะฉันเอาอยู่”

“มีอะไรโทรหาฉันเสมอเลยนะ เข้าใจไหมรัก”

“อื้ม ขอบใจนะแก”

เมื่อบทสนทนาระหว่างเพื่อนประโยคสุดท้ายจบลงทั้งสองคนก็ตัดสินใจแยกย้าย

ประจวบเหมาะกับที่สิงหราชเดินมาถึงพอดี มีนาจึงยกมือไหว้เขาหนึ่งครั้งก่อนจะเดินจากไปอีกทาง ทว่าท่าทีแบบนั้นกลับพาให้ชายหนุ่มสับสนไม่น้อ...