บทที่ 93 บทพิเศษ บุหลันจำแลง (2)

"แหม ผมก็อุตส่าห์ว่าอย่าให้เสียงดังแล้ว วันนั้นพ่อเรืองเหมือนตั้งใจฆ่าแม่นวลให้ตาย ตัวผมได้ยินแล้วยังกลัวแทน" พ่อผาดว่าพลางทำท่าขนลุกขนพองทว่าในแววตาก็ยังพอมองออกว่ามันคือการหยอกล้อ

เห็นอย่างนั้นแม่รักเร่ในคราบของพ่อเรืองในยามนี้จึงยิ้มรับพลางยกแก้วไม้ไผ่บรรจุสาโทขึ้นดื่ม

ในยามนี้ทั้งเธอและเพื่อนฝูง...