บทที่ 50 สองเส้น

ทันทีที่รับสาย ถิรก็ถือโทรศัพท์ลุกขึ้นเดินไปที่ริมหน้าต่าง

มุมปากยกยิ้มอย่างผู้กุมชัยชนะ แต่หากสังเกตให้ดีจะเห็นความขมขื่นจาง ๆ แฝงอยู่ภายใต้รอยยิ้มนั้น

"ถ้าผมจำไม่ผิด คุณสุรพงศ์กับผมถือเป็นคู่แข่งกันมาตลอด จู่ ๆ ทำไมถึงโทรมาเชิญผมล่ะครับ?"

เขาไม่ได้คิดจะบันทึกรายละเอียดของการสนทนาครั้งนี้

เพรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ