บทที่ 62 แค่กินข้าวมื้อเดียว

"ไม่อยากให้ผมไปขนาดนั้นเลยเหรอ"

ถิรดูแปลกใจเล็กน้อย

เขาเหลือบตามองอัญชลี แววตาที่เคยเย็นชากลับฉายแววอบอุ่นขึ้นมาบางเบา "กลัวพวกเขาจะคุยเรื่องสัญญาอีกเหรอ"

"อืม ฉันรู้ว่าคุณไม่มีแผนจะต่อสัญญา ฉันบอกพวกเขาไปแล้ว แต่ดูเหมือนพวกเขาจะยังไม่ถอดใจ"

สำหรับตระกูลศิริเอกแล้ว ตระกูลทับทองเปรียบเสมือนบ่อเงินบ่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ