บทที่ 68 เวลาหนึ่งเดือน

พฤทธ์ลงจากรถอย่างรู้หน้าที่แล้วไปยืนรออยู่ไม่ไกล

อัญชลีไม่รู้ตัวเลยว่าขึ้นมานั่งบนรถได้อย่างไร เธอเอาแต่จ้องมองชายกระโปรงที่แผ่กว้างอยู่บนตักและนิ่งเงียบไม่พูดจา

ประตูรถฝั่งข้างๆ ถูกเปิดออก ชายหนุ่มก้าวเข้ามานั่งพร้อมกับแผ่รังสีความเย็นชา แล้วปิดประตูดังปัง

อัญชลีรับรู้ทุกความเคลื่อนไหวได้อย่างชัดเจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ