บทที่ 69 ดูถูกเขา

“การเจอกันในงานเลี้ยงเมื่อวานคงจะมีประโยชน์สินะ วันนี้ถึงได้เป็นฝ่ายมาหาถึงที่?”

น้ำเสียงของถิรแฝงไปด้วยความประชดประชัน พูดจบเขาก็ผลักประตูเปิดออกแล้วแทรกตัวเข้ามา

ประตูถูกปิดลงตามหลังเขา อัญชลีถอยหลังไปสองก้าว

เธอจ้องมองถิรเขม็งแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าถอดรองเท้าโดยไม่สนใจเขา

ครั้งนี้เธอไม่ถามด้วยซ้ำว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ