บทนำ
ในวันที่หาทางออกให้ตัวเองไม่ได้ ‘ต้นหยง’ ตัดสินใจทำบางอย่างที่นำพาชีวิตให้ต้องตกอยู่ใต้อาณัตของมาเฟียหนุ่มราวกับเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา
สัตว์เลี้ยงตัวโปรดที่ ‘พายัพ’ ใช้อำนาจกักขังไม่ให้หนีไปจากเขาได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนเธอก็ต้องจำยอมเป็นนางบำเรอให้เขาอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง
บท 1
บทนำ
ห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมืองกลายเป็นแหล่งนัดเจอกันของต้นหยงและเพื่อนสนิทที่วันนี้ไม่ได้มาทานไอศกรีมหรือเดินเอ้อระเหยลอยชายตากแอร์เฉยๆ แต่พวกเธอนัดกับรุ่นพี่ที่สนิทมากๆ ไว้ต่างหาก
“พี่บูมบอกว่ารอเราอยู่ที่ร้านซูชิ” คนพูดมองดูนาฬิกาข้อมือด้วยสีหน้าร้อนรน
“งั้นก็รีบไปกันเถอะ เลทมาหลายนาทีแล้ว” ต้นหยงดันหลังเพื่อนพากันกึ่งเดินกึ่งวิ่งจนเป็นที่จับตามองของเหล่าผู้คนหลายสายตาต่างก็สงสัยว่าสาวน้อยสองคนนี้มีเรื่องเร่งด่วนอันใด ถึงได้รีบร้อนวิ่งสุดกำลังราวกับโดนหมูป่าไล่กวดเช่นนั้น
จ่อก!
ต้นหยงชะล่าฝีเท้าช้าลงเมื่อร่างกายประสบพบเจอปัญหาบางอย่างทำให้เรี่ยวแรงวิ่งลดลงตามลำดับ ใบหน้าสวยซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดโผล่ตามกรอบหน้าเพราะท้องไส้เริ่มปั่นป่วนอย่างหนัก
“เป็นอะไรไปหยง” เห็ดหอมหันมาถามเมื่อเห็นอาการไม่สู้ดีของเพื่อน
“ปวดท้องว่ะแก” พูดพลางย่อตัวลงเล็กน้อยเหมือนจะทรุดนั่งลงกับพื้นให้ได้ มือที่กุมหน้าท้องแบนราบลูบเบาๆ หวังให้อาการปวดทุเลาลง
“ปวดมากมั้ย ปวดแบบไหน”
“ปวดมาก…ปวดขี้อะ” ต้นหยงที่หน้าซีดปากเซียวเงยหน้าบอกกับเพื่อนสาว ขนแขนพร้อมใจกันแสตนอัพประกอบคำพูด
“จะบ้าตายกับแก มาปวดอะไรตอนนี้เนี่ย” เห็ดหอมถอนหายใจพรืดพราด กลอกตาให้เพื่อนสนิทหนึ่งตลบ
“เอ้า ฉันจะไปห้ามกลไกการทำงานของร่างกายได้รึไงล่ะ ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ แกไปหาพี่บูมก่อนเลย”
“เออก็ได้ ทำธุระเสร็จก็รีบตามมาล่ะ” เห็ดหอมบอกก่อนจะปล่อยให้ต้นหยงรีบจ้ำอ้าวจากไปด้วยท่าเดินไม่ปกติเพราะต้องเก็บอาการปวดแบบสุดๆ
เมื่อได้เข้าห้องน้ำนั่งปลดทุกข์ก็ดูเหมือนว่าทุกๆ อย่างจะคลี่คลายลงด้วยดี
ต้นหยงระบายยิ้มอ่อนๆ นั่งหลับตาพริ้มเพราะเริ่มรู้สึกโล่งมากขึ้น แต่ในขณะนั้นเอง…เสียงเอะอะอื้ออึงที่ดังเข้าใกล้เรื่อยๆ ทำให้บรรยากาศเงียบสงบโดยรอบเหมาะแก่การปลดทุกข์ของเธอดับสลายไปในทันที
ใครกันนะที่บังอาจ!
ผลัวะ!
“ใครเป็นคนส่งมึงมา!”
“อึก! กูไม่บอก”
“ไม่บอกก็เตรียมตัวตายคาตีนกู”
เสียงทะเลาะของผู้ชายสองคนดังขึ้นราวจะฆ่าแกงกันให้ได้ ต้นหยงยังไม่ทันหายตกใจที่มีผู้ชายอยู่ในห้องน้ำผู้หญิง วินาทีต่อมาเสียงฟาดฟันของมัดหมวยก็ดังตุ้บตั้บเรียกขวัญเธอให้หนีกระเจิง กลัวเขาจะฆ่ากันตายในนี้
เธอไม่รู้ว่าคนข้างนอกผิดใจอะไรกัน แล้วทำไมถึงได้เลือกที่ชำระสะสางแค้นกันในห้องน้ำที่มีเธอนั่งอึอึ๊อยู่ด้วย ต้นหยงกลัวว่าเกิดเผลอส่งเสียงอะไรออกไปก็อาจทำให้พวกเขาเปลี่ยนเป้าหมายมาหาเธอแทน
“เป็นไงไอ้สัตว์! มึงยังจะเงียบอยู่อีกปะ”
“ถุ้ย! มีปัญญาทำได้แค่นี้เหรอวะ!”
ผลัวะ!
“อั้ก!”
“ก่อนปากดีกับใครก็ควรดูด้วยว่าเขามือหนักตีนหนักหรือเปล่า แต่กูลืมไปว่ามึงมันโง่ ไม่งั้นก็คงไม่โดนกูจับได้”
เสียงหมัดนับหลายสิบครั้งประเดประดังใส่อีกฝ่ายจนเสียงร้องโอดโอยดังขึ้นอย่างโหยหวนประหนึ่งใกล้สิ้นใจแล้วเต็มที
ต้นหยงเดาว่าคนที่ตกเป็นรองจะต้องโดนผู้ชายอีกคนใส่เต็มแรงไม่ยั้งอย่างแน่ๆ เสียงสบถด่าทอ คำหยาบสารพัดพ่นพรูออกมาจากปากชายที่อยู่เหนือกว่า เพียงเวลาไม่นานเสียงหมัดมวยก็เริ่มเบาลง
“พวกมึงมาลากตัวมันออกไป!”
“ครับนาย”
“ส่วนมึง มาจัดการเก็บกวาดตรงนี้ด้วย”
คำสั่งเด็ดขาดนั้นทำให้ต้นหยงขนลุกกว่าเดิม แม้ไม่เห็นหน้าชายคนที่ว่าแต่ก็จินตนาการไปไกลถึงใบหน้าโหดเหี้ยมของเขา
สั่งคนให้มาลากตัวออกไป ให้จัดการเก็บกวาดงั้นเรอะ จะเป็นอะไรไปได้อีกหากไม่ใช่ผู้ชายอีกคนน็อคเอ้าท์ไปแล้ว
ถึงคราวนี้ต้นหยงยกมือปิดปากแน่นด้วยความกลัว เกือบหลุดอุทานออกไปแล้วเชียว
ปู้ด!
แต่กรรมหนอกรรม! ปากเธอปิดแต่รูทวารเปิดนี่สิ ต้นหยงปล่อยของเสียพรวดพราดออกมาพร้อมเสียงตดลากยาวราวลำไส้เน่า พยายามห้ามร่างกายแล้วนะแต่มันต่อต้านความปวดสุดๆ ไม่ได้อยู่ดี
เมื่อเสียงน่าเกลียดหยุดลง ต้นหยงรู้สึกว่าหัวใจตัวเองทำงานหนักมาก มันเต้นถี่รัวเพราะหวาดกลัวคนข้างนอก ที่ไม่รู้ป่านนี้ออกไปจากห้องน้ำผู้หญิงแล้วหรือยัง แต่เมื่อเธอเงี่ยหูฟังก็ไม่ยักจะได้ยินอะไร อาจเป็นไปได้ว่าผู้ชายคนนั้นคงออกไปแล้ว
พอคิดอย่างนี้ก็เริ่มรู้สึกโล่งมากขึ้น ต้นหยงใช้เวลาจัดการตัวเองไม่นานก่อนจะเปิดประตูออกไป
ผ่าง! ผ้างงงงง!
ปะ…ปิดกลับเหมือนเดิมทันไหมเนี่ย
ผู้ชายที่ต้นหยงจินตนาการว่าคงมีใบหน้าโหดเหี้ยมกำลังยืนสูบบุหรี่โดยที่สะโพกหนักพิงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าอย่างสบายๆ หากแต่สายคาคมกล้าคู่นั้นจ้องมองเธอจนร้อนๆ หนาวๆ
เขาดูแตกต่างจากที่เธอจินตนาการไว้หลายอย่าง ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าที่โหดเหี้ยมมีออร่าความน่าเกรงขามกระจัดกระจายอยู่ทั่ว นัยต์สีเข้มล้ำลึกราวกำลังสะกดเธอให้ตกอยู่ในภวังค์
ถึงจะน่ากลัว แต่ก็เป็นคนที่หล่อมากๆ เลยล่ะ
บทล่าสุด
#154 บทที่ 154 ตอนที่ 47/3 กันและกัน จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#153 บทที่ 153 ตอนที่ 47/2 กันและกัน จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#152 บทที่ 152 ตอนที่ 47/1 กันและกัน จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#151 บทที่ 151 ตอนที่ 46/3 ที่รักของหนู
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#150 บทที่ 150 ตอนที่ 46/2 ที่รักของหนู
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#149 บทที่ 149 ตอนที่ 46/1 ที่รักของหนู
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#148 บทที่ 148 ตอนที่ 45/3 เจ้าข้าวเจ้าของ (NC18+)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#147 บทที่ 147 ตอนที่ 45/2 เจ้าข้าวเจ้าของ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#146 บทที่ 146 ตอนที่ 45/1 เจ้าข้าวเจ้าของ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#145 บทที่ 145 ตอนที่ 44/3 ไปไหนไปด้วย
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













