8 Book(s) Related to Y

เพราะดันไปมีอะไรกับ 'เซอร์เวย์' ดาราดาวรุ่ง ตอนแรก 'ที่หนึ่ง' คิดว่ามันคงจะจบเพียงเท่านั้นแต่อีกฝ่ายกับวนเวียนอยู่รอบตัวเขา ทั้งยังบอกว่าเขาเป็นเจ้าสาวของเจ้าตัว นี่เขาต้องลีลาเด็ดขนาดไหนวะ? ที่ทำให้ไอ้พระเอกซีรี่ย์ติดหนึบได้ถึงเพียงนี้

“พี่มึงไม่อายปากตัวเองบ้างเหรอ เจ้าสาวอะไรเลิกเพ้อเจ้อดิ๊”
“มีแต่เธอคนเดียวที่กล้าปฏิเสธฉันที่หนึ่ง”
“รู้แล้วก็ไส่หัวไปสิ น่ารำคาญฉิบหายคนอะไร”
“คนหล่อ”
“พี่แม่ง! เลิกกวนตีนสักที แล้วก็เลิกยัดเยียดตัวเองให้กูด้วย บอกแล้วไงว่ากูไม่ใช่เจ้าสาวของมึงเว้ย!”
“หึ ถ้าฉันบอกว่าฉันไล่ผีพวกนั้นให้เธอไปได้ แล้วเธอจะยอมให้ฉันจีบหรือเปล่า”
“...” ที่หนึ่งตกตะลึงที่อีกฝ่ายพูดแบบนั้นออกมา เพราะว่าเรื่องที่เขาเห็นผีนั้น นอกจากพี่ชายของเขาแล้วก็ไม่มีใครรู้
“พี่รู้ได้ไงว่าผมเห็นผี”
“เพราะฉันเองก็เห็นพวกมันเหมือนกัน”
“..."
“ว่าไง”
“อืมตกลง แต่พี่มึงต้องแสดงละครเวทีให้ชมรมกูด้วย”
“ฉลาดมากเด็กน้อยของฉัน อ้อลืมบอกข้อตกลงอีกข้อไป ถ้าฉันยอมแสดงละครเวทีอะไรนั้น เธอเองก็ต้องยอมเป็นเจ้าสาวของฉัน”
“เหี้ยเถอะไอ้พี่เซอร์เวย์ มึงแหกตาดูกล้ามกูด้วยครับ ใครจะยอมเป็นเมียมึงวะ”
“ก็เคยยอมมาแล้วไม่ใช่เหรอ”

ม.ร.ว เพชรพรรณาราย วงศ์วริศธารา เกิดในตระกูลสูงศักดิ์ เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและฐานะ ทว่ากับต้องสาป..
คำทำนาย
หากมิผูกดวงชะตากับผู้มีบุญบารมีแลอาคมแข็งแกร่งก่อนอายุครบเบญจเพส จักต้องมวดม้วยแลลับสิ้น...ด้วยว่าเจ้ากรรมนายเวรนั้นมีแรงพยาบาทอันแรงกล้า เขาจะตามมาเอาชีวิตทุกชาติภพ
คุณชายเพชรไม่เคยเชื่อเรื่องพรรค์นี้ ทว่าในวันเกิดอายุ ๒๔ ปีของเขากลับเกิดเหตุไม่คาดฝัน ทำให้ต้องหาผู้มีบุญบารมีมาคุ้มกะลาหัว
"ท่านพ่อจะให้ลูกแต่งงานกับเขาจริงหรือครับ"
"เชื่อพ่อเถอะชายเพชร พ่อครูสิงห์ จะช่วยให้ลูกแคล้วคลาดจากภัยอันตรายทั้งปวง"
" แต่ลูกเป็นนิลกาฬนะครับท่านพ่อ "


"กูจักมิยอมให้มึงสองคนได้รักกันมิว่ากี่ชาติภพ กูขอสาปแช่งมึง! ให้มึงฉิบหาย!ทุรนทุรายด้วยรักเฉกเช่นที่เคยทำกับกู!"
สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ....จงเป็นศพเป็นศพเถิด!
...พลบค่ำแล้วหนาออเจ้า◉

❝อย่าสำคัญตัวให้มันมาก คิดจริงเหรอว่าข้าจะยกคนอัปลักษณ์เช่นเอ็งขึ้นเป็นเมีย หึ!น่าสมเพชฉิบหาย❞ ❝แล้วคิดว่าขวัญอยากเป็นเมียคนที่ใช้หัวค*ยแทนสมองแบบคุณนักเหรอ หน้าตาก็งั้น ๆ อย่าหลงตัวเองนักสิเสือไพร❞

ชาติก่อน 'เฉินเหิงเยว่' เป็นถึงฮองเฮามารดาแห่งแผ่นดิน แต่กลับไร้ซึ่งอำนาจเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในวังหลวงอันเน่าเฟะนี้เท่านั้น ซ้ำร้ายยังถูกหญิงชั่วชายเลวใส่ร้ายจนต้องตายอย่างน่าอนาถราวสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่ง ทว่าสวรรค์มีเมตตาเขาจึงได้ย้อนอดีตกลับมาแก้ไขข้อครหานั้นอีกครั้ง
แต่ผู้ใดเล่าจะโง่งมกลับไป เรื่องชาติก่อนก็ช่างมันปะไร ชาตินี้ขอเพียงได้ร่ำสุราเลิศรส พร้อมทั้งมีหญิงงามข้างกายก็เพียงพอแล้วเรื่องในชาติก่อนก็ช่างหัวบิดามันเถิด!!

บุรุษผู้นั้นและเขา...
เปรียบเสมือนลมหายใจของกันและกัน
เพราะหากว่าขาดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอีกคนก็อาจจะมิมีชีวิตอยู่ได้อีกต่อไป
เสมือนกับชะตาชีวิตที่ต้องและวนเวียนเข้าหากัน...

เหตุเพราะพ่ายแพ้สงคราม เขา 'หานเฟิง' แม่ทัพใหญ่แคว้นฉีจึงต้องตกเป็นเชลยศึกก็นับว่าเป็นความอัปยศใหญ่หลวงแล้ว แต่เหมือนชะตาชีวิตจะเล่นตลกอีกครั้ง เมื่อฮ่องเต้แคว้นจ้าวประกาศว่าจะนำตัวเขาไปเป็นสนม

พระราชทานสมรสให้กับฮ่องเต้และแม่ทัพหลี่ซื่อซิน
ได้ฟังเช่นนั้นก็ดีใจอยู่หรอก แต่ให้เขาแต่งเข้าวังไปเป็นสนมเนี่ยนะ
บัดซบบิดมันเถอะ เขาไม่มีทางยอมเด็ดขาด! ถึงแม้ฮ่องเต้จะรูปงานเพียงใดก็ตาม พระสนมเนี่ยนะ เขาเนี่ยน่ะจะเป็นพระสนม ไม่มีทาง!!
"มีอะไรหรือท่านแม่ทัพ" เว่ยหรู่อี้ถามเมื่อเห็นท่าทางของคนตรงหน้าแปลกไปจากเดิม
"พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมวววว่าเมื่อครู่ท่านอำมาตย์คงอ่านผิดไป"
"ผิดตรงไหนหรือท่านแม่ทัพ" อำมานตย์หลิวกล่าวถาม เพราะเขาอ่านตามตัวอักษรในราชโองการทุกประการ ไม่มีทางผิดพลาดไปเป็นอันขาด
"ข้าว่าท่านอ่านผิดข้อสุดท้ายนะท่านอำมาตย์ ข้าน่ะหรือจะเป็นพระสนม"
"ไม่ผิดหรอกท่านแม่ทัพ ข้าอ่านถูกแล้ว ไทเฮาพระราชทานสมรสให้ท่านกับฝ่าบาท"

'ซีเจย์' คืออัลฟ่าที่หล่อไม่เป็นสองรองใคร จนได้รับตำแหน่งเดือนคณะสถาปัตย์ วันดีคืนดีอยากจะป๊าบๆ กับนางฟ้าคณะแพทย์ให้เป็นบุญโจ้ยสักครั้งในชีวิต แต่ไหงอัลฟ่าอย่างเขาถึงได้ตกเป็นเมียน้องมันได้วะ!? แม่งเอ๊ยกูจะเครซี่!!
'เนธ' นางฟ้าคณะแพทย์ศาสตร์ ที่ทั้งสวยทั้งเก่งว่าที่คุณหมอสุดเพอร์เฟกต์ ขวัญใจของคนทั้งมหาลัย
นั้นเป็นเรื่องราวที่ทุกคนรู้กัน แต่ใครจะรู้ดีเท่าไอ้ซีเจย์คนนี้ว่าทั้งหมดนั้นมันปลอมไอ้แม่ย้อย! นางฟ้าห่าไหรมันโจ้ยใหญ่กว่ากูอีกครับ!!

❝ไหนบอกว่าเป็นโอเมก้าไงวะ❞
❝เอ๋? ..ผมเคยบอกพี่แบบนั้นด้วยเหรอ จำไม่เห็นได้เลย❞
❝ไม่เคย แล้วมึงใส่ปอกคอทำไม แถมกลิ่นแม่งยังเหมือนโอเมก้าอีก❞
❝ผมใส่เพราะมันสวยดี แล้วพี่ก็คิดดูดี ๆ นะว่าโอเมก้าที่ไหนเขาจะทำอัลฟ่าท้องได้กันนอกจาก...❞
❝อีนิกม่า! มึงเป็นอีนิกม่าเหรอเนธ❞
❝คนดี ผมเชื่อว่าพี่จะฉลาดพอที่จะมองออกนะครับ❞
❝....!❞ ผมเงียบ แต่เอ๊ะ...เดี๋ยวนะ มันด่ากูว่าโง่นิ!? นี่มึงชอบกูจริงเปล่าวะ ไอ้ฉิบหาย!
❝ผมเป็นอีนิกม่า เผื่อพี่ยังไม่เก็ท❞
❝....!❞ ยิ้มอย่างควายเลยกู
กูน่าจะเอ๊ะใจตั้งแต่เห็นกล้ามมันใหญ่เท่าหัวเด็กแล้ว อีเหี้ย! โอเมก้าห่าไรสูงกว่าอัลฟ่าอย่างกูอีก งืออออ ช่วยด้วยยย

เพียงเพราะใบหน้าของ 'เอื้องจันทร์' ช่างละม้ายราวกับหล่อหลอมมาจากเงาอดีตของหญิงคนรักเก่า... ‘เสือเพชร’ จึงฉุดกระชากเขามาไว้ข้างกาย หวังดับไฟคะนึงที่เผาใจให้มอดม้วย แต่แทนที่จะเชยชมได้ดั่งใจ โกเมนผู้นี้กลับดื้อด้านและพยศนัก!
“เรียกแต่เดือน ๆ อยู่นั่นแหละ มึงเอากับใครอยู่ก็ช่วยแหกตาดูบ้าง ใช้หัวค*ยมึงคิดแทนสมองรึไง!!! โง่ฉิบหาย!”
“ข้าจะครางเรียกชื่อใครมันสำคัญด้วยรึ ในเมื่อข้าแค่สนองความคันให้เอ็ง”
“แล้วคิดว่ากูอยากเป็นเมียมึงหรือไง! มันก็แค่ปฏิกิริยาของร่างกายเท่านั้น”
“แต่เอ็งก็ใช้กลิ่นรัญจวนเหม็น ๆ ของเอ็งยั่วยวนจนได้ข้าเป็นผัวมิใช่รึ จงสำเหนียกไว้ว่าหากเอ็งไม่ได้หน้าเหมือนแม่เดือน คนอย่างข้าก็ไม่มีวันชายตาแลเองหรอกเอื้องจันทร์"
"แล้วอย่ามาบีบน้ำตาให้ข้าเห็น ข้าไม่คิดจะสงสารเอ็งหรอก จำเอาไว้ว่าข้าเป็นผัว หน้าที่ของเอ็งคืออ้าขาให้ข้าเอาเท่านั้น อย่าได้ริอ่านคิดเป็นอื่น”
เพียะ!!
“ไอ้ชาติหมา! หากอยากจะฆ่าจะแกงกันก็เชิญ หรือจะเอากูไปถวงน้ำเป็นผีรับใช้มึงก็เชิญเอาไป คิดผิดนักที่ยอมเป็นเมียมึง”