บทที่ 11 ตอนที่ 10 แน่นฉิบหาย Nc++

ตอนที่ 10 แน่นฉิบหาย Nc++

มินนีราส่ายหัวเล็กน้อยมองมืออีกคนที่ปัดออกไม่ให้เช็ดตรงใบหน้าและลำคอ แต่ถ้าหากไม่เช็ดเลยคงต้องนอนเหนียวทั้งคืนเพราะแบบนี้เธอเลยหันไปเช็ดส่วนอื่น ก่อนจะกลับมาเช็ดใบหน้าให้เขาสร่างอีกครั้ง 

"..หึ" คนเมาหัวเราะในลำคอ ลืมตาขึ้นมองร่างเล็กเดินถือโถแก้วหายเข้าไปในห้องน้ำ แล้วก็หลับตาลงตามเดิมไม่ให้ความคิดอยากทำเรื่องอย่างว่าเกิดขึ้นตอนนี้ 

ยิ่งถ้าให้รอมินนี่หลับแล้วเดินลงไปด้านล่างคงคอหักตายกันพอดี 

"พรุ่งนี้เช้าฉันจะลองปลุกคุณดูนะคะ ถ้าตื่นไหวก็.." ลุกไปทำงาน แต่ถ้าไม่ไหวก็นอนต่อ.. 

มินนีราหันมองคนเมาก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างกันกับเขาโดยที่ยังมีหมอนข้างกั้นกลางระหว่างเราอยู่..

ร่างกายที่ยังนอนหลับไม่สนิทตกใจตื่นกับสัมผัสของอีกคน..สัมผัสที่ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่าง ตั้งแต่ลำคอจนไปถึงบั้นท้าย..

เธอรีบหยุดคนเมาด้วยการตีมือเขาไปแรง ๆ หนึ่งครั้ง แต่หารู้ไม่ ยิ่งเธอตีก็ยิ่งทำให้เขาตื่นตัว..

การันต์ดันตัวเองลุกขึ้นถอดเสื้อที่สวมอยู่โยนไปข้างเตียง ล้มตัวนอนอย่างแรงแล้วหันไปดึงคนด้านข้างขึ้นมานอนบนอก โอบรัดแนบแน่นไม่ให้มีโอกาสได้ขยับเขยื้อน ก่อนจะพลิกเปลี่ยนเป็นขึ้นคร่อม 

ประกบริมฝีปากกับคนใต้ร่างอย่างแรงไม่สนใจเสียงขัดขืนหรือกำปั้นเล็กที่ระดมทุบอก ผลักอกเลยแม้แต่น้อย 

"อยู่นิ่ง ๆ!" คนเมาใช้เสียงดุดันบอกคนใต้ร่างให้หยุดดิ้นหยุดโวยวาย 

"ย..อย่าทำฉันเลยนะ" มินนีราพูดเสียงสั่น หลังจากที่สามีในนามขึ้นเสียงใส่..

คำขอไร้ซึ่งคนฟัง เพราะคนด้านบนยังคงทำแบบเดิม มากกว่าเดิมด้วยซ้ำ..

การันต์ปลดกระดุมชุดนอนมินนี่คล้ายว่าใจเย็น ก่อนจะกระชากอย่างแรงจนกระดุมแต่ละเม็ดกระเด็นกระจายหล่นกระทบพื้น นั่นยิ่งทำให้คนใต้ร่างสั่นเกร็งหวาดกลัว 

มือใหญ่กระชากเนื้อผ้าชั้นดีที่โกยเนื้อนุ่มนิ่มช่วงอกลงมาด้านล่าง ในสายตาเสือหิวตอนนี้คนตรงหน้าไม่ต่างจากอาหารชั้นดี..

และเสือไม่มีวัน ไม่กินเหยื่อ..

ปากหยักได้รูปครอบยอดอกเม็ดเล็กตรงหน้ามูมมาม ตวัดลิ้นเลียดูดเม้มอย่างแรงซ้ำ ๆ พร้อมกระชับมือที่กุมข้อมือเล็กสองข้างเหนือหัวให้หยุดนิ่ง 

ก่อนจะมองอีกข้างที่สวยงามไม่ต่างกัน กลืนกินแบบเดียวกันทั้งสองข้างไม่สนใจเจ้าของความสวยงาม..

"..ค คุณการันต์ ย..อย่าทำฉันเลยนะ อย่าทำฉัน.." มินนีราส่ายหน้าไปมา พยายามหยุดยั้งคนด้านบน 

กลิ่นแอลกอฮอล์โชยปะทะปลายจมูกเป็นระยะ บอกให้รู้ว่าสามีของเธอนั้นเมามาก อาจจะเมาจนขาดสติ คลำผิดคลำถูก ความโชคร้ายเลยมาตกที่เธอ 

ยิ่งขัดขืนยิ่งดีดดิ้นคนด้านบนก็ยิ่งรุนแรง จนตอนนี้ช่วงอก ข้อมือและลำคอ ริมฝีปากร้อนผ่าวไปตาม ๆ กัน 

การันต์ไม่ได้สนใจคนใต้ร่าง..เขาสนเพียงแค่ว่าตอนนี้เวลานี้ต้องการที่จะปลดปล่อยตัวเอง ปลดปล่อยตัวตน ไม่อย่างนั้นคืนนี้ทั้งคืนคงหลับไม่ลง 

กางเกงนอนขายาวถูกถอดออกพร้อมกางเกงชั้นใน เจ้าของชุดนอนนี้ดีดดิ้นอยู่ใต้ร่างจนแทบหมดแรง และเมื่อเขาสัมผัสไปกับส่วนบอบบาง เธอถึงกับหยุดชะงักหุบขาในทันที การันต์ไม่รอช้า จับเข่าสองข้างแยกออกจากกันด้วยความเร็ว แทรกลำตัวเข้าไปที่ระหว่างขา ทิ้งน้ำหนักตัวลงทาบทับเธอ 

"หุบ ปาก!" 

"อย่า ดิ้น!" การันต์ตวาดใส่คนใต้ร่างเสียงดัง จนคนถูกตวาดหยุดนิ่งเปลี่ยนเป็นสะอื้นไห้แทน 

จะมาถามหาความเห็นอกเห็นใจจากคนอย่างเขาเหรอ ไม่มีหรอก เพราะต่อให้ร้องขอชีวิตเขาก็จะทำ ทำย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ จนกว่าจะพอใจ 

มินนีราหลับตาลงปล่อยให้น้ำสีใสไหลทางหางตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอพยายามดิ้นจนแทบสุดชีวิต ผลักเขาออกสุดแรงจนตอนนี้รู้สึกเหนื่อยล้า เจ็บแสบระบมไปทั้งตัว 

เสียงตวาดเมื่อครู่ยิ่งตอกย้ำให้เธอเข้าใจ ไม่ว่าอะไรก็ไม่สามารถหยุดยั้งผู้ชายคนนี้ได้อีกแล้ว สติที่เคยมีตอนนี้ไม่หลงเหลือแล้ว..

ผู้ชายที่ตกปากรับคำว่าจะให้เกียรติ เคารพ ตอนนี้ไม่มีแล้ว..

ตากลมโตลืมขึ้นขยายกว้างเมื่อสิ่งแปลกปลอมมาจ่อที่ปากทางรักของเธอ..

ปึก! ปึก! ปึก! 

เจ้าของความใหญ่ยาวขบกรามแน่นจนหน้าสั่น กำส่วนหัวจ่อไปที่ทางเข้า พยายามดันตัวตนเข้าไปด้านใน ทว่าดันเท่าไหร่ก็ไม่สามารถฝ่าเข้าไปได้เสียที 

เขาขยับตัวนั่งทับขาตัวเองมองกลีบเนื้ออูมสีชมพูอ่อน เหยียดยิ้มมุมปาก ถ่มน้ำลายใส่สองครั้ง ป้ายน้ำลายของตัวเองมาลูบวนที่ส่วนหัว ก่อนจะกดหัวหยักถูไถน้ำลายลงมากรีดกลางรอยแยก..

คราวนี้ง่ายขึ้น.. ปึก! ปึก! 

"ซี๊ดดดด! แน่นฉิบหาย" การันต์ซี๊ดปากสบถออกมาอย่างหยาบคาย รั้งเอวเล็กคอดตรงหน้ากระแทกลงมาใส่ของตัวเองไร้ซึ่งความปรานี 

ต่างจากผู้ถูกกระทำที่นอนตาโต อ้าปากค้างไร้เสียง..

ชายหนุ่มขยับตัวตนออกจากร่องร้อนและดันกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง อีกหลายครั้งจนไม่รู้สึกอึดอัดเหมือนครั้งแรก..

"แม่ง! โคตรแน่น" การันต์พ่นคำหยาบคายออกมาอีกครั้งรั้งเอวเล็กลอยขึ้นสวนกระแทกรัว ซ้ำ ๆ จนเสียงลามกดังเป็นระยะ เหมือนเสียงคนกระทำที่คำรามซี๊ดปากพึงพอใจอยู่ไม่น้อย 

ตับ! ตับ! ตับ! 

เสียงเนื้อกระทบกันดังตอกย้ำว่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้คือเรื่องจริง มินนีราที่ถูกกระทำรุนแรงบัดนี้ชาไปทั้งตัว เจ็บแสบจนไม่กล้าขยับตัวหนี 

ทุกครั้งที่แรงถาโถมกระแทกเข้ามา ช่วงล่างเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ให้ได้ทุกครา ต่างจากคนด้านบนที่ครางอยู่ในลำคอ 

มินนีราร้องไห้สะอึกสะอื้นในลำคอ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว ความปวดแสบรวดร้าวทรมานจนแทบขาดใจจากคนด้านบนตอกย้ำให้เธอยิ่งหวาดกลัว กลัวความรุนแรงที่ถาโถมเข้ามา จนกระทั่ง..

"ขอแตกท่าหมาได้ไหมวะ!" การันต์ขยับตัวตนของตัวเองออก กระชากคนนอนให้ลุกขึ้นขยับเปลี่ยนท่า เมื่อเห็นว่าอีกคนไม่ยอมทำตามเขาจึงเอ่ย...

"ไม่ได้ยินเหรอ! จะเอาท่าหมา!" เสียงที่ตวาดออกไปทำให้คนไม่เชื่อฟังยอมขยับตัวลุกขึ้น และทันทีที่คำสั่งเป็นผล การันต์ก็ไม่ได้สนใจไยดีคนตรงหน้าอย่างที่ควร 

เขากดหัวเธอจนจมไปกับหมอน โอบรั้งเอวเล็กคอดไม่ให้ห่างกาย กระแทกซ้ำ ๆ ย้ำ รัวแรง จนทั้งเธอและเขาสั่นคลอนพอกัน 

ความอึดอัดกระจุกรวมที่ส่วนหัว ขยับไม่กี่ครั้งน้ำในเขื่อนก็แตกทะลักเข้าไปในตัวคนตรงหน้า..

"อ่าาาาส์..ซี๊ด เธอแม่งตอดดีฉิบหาย" ทันทีที่เสร็จสมไม่ลืมชมเจ้าของความสวยงามที่ดูดรัดกายใหญ่เขาแน่นจนแทบไม่อยากถอดถอนด้วยน้ำเสียงพึงพอใจ 

เขาถอดกายใหญ่ออกด้วยความเร็ว ก้มลงมองผลงานของตัวเองยิ้ม ๆ รั้งร่างเล็กที่ค้างอยู่ท่าเดิมลงมานอน กอดจากด้านหลังและสอดใส่เข้าไปอีกครั้ง ขยับเชื่องช้า..ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป