หมดเวลาให้รัก

หมดเวลาให้รัก

คำโปรย

"ผมจะหยุดก็ต่อเมื่อผมเจอคนที่อยากหยุด ไม่ใช่ให้พ่อแม่จับใครที่ไหนก็ไม่รู้มายัดเยียดความเป็นเมียให้ผมแบบนี้"

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่ออรรถรสของนักเขียนและนักอ่านเท่านั้น มิได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมลอกเลียนแบบ มิได้มีเจตนาทำให้วิชาชีพใดเสื่อมเสีย หรือละเมิดกฎหมายแต่อย่างใด

มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรง ข่มขืนกระทำชำเรา ใช้ถ้อยคำด่าทอ ดูถูก เหยียดหยาม และพฤติกรรมของตัวละครที่ไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง และไม่มีเจตนาชักจูงให้ผู้อ่านเห็นผิดเป็นชอบแล้วกระทำตามตัวละครที่ดำเนินเรื่อง ทุกอย่างเป็นเพียงนิยายที่ถูกแต่งขึ้น เพื่ออรรถรสและรสนิยมในการอ่าน 

ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน อายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ {เสพอย่างมีสตินะคะ}

+++ นิยายเรื่องนี้มีถ้อยคำรุนแรง ไม่ควรลอกเลียนแบบ +++

ทุกตัวละครเป็นเพียงจินตนาการของน้องภัสเท่านั้นนะคะ ไม่มีตัวตนจริง ๆ สร้างขึ้นมาเพื่ออรรถรส

ข้อความจากนักเขียน

มาแล้วค่ะ คนเลวคนแรกของปี 2023 ยินดีต้อนรับทุกคนที่ลอยคอ รอคอยกันนะคะ

ฝากเอ็นดูคนเลวที่รักเธอคนนี้กันด้วยน้า

โปรด!!!!

- กินพาราก่อนอ่าน

- เตรียมทิชชูไว้ข้างกาย

- กินพาราอีกครั้งเพื่อรักษาตับหลังอ่านจบ

- สุดท้าย..ขอหัวใจ คอมเมนต์รีวิวให้กันด้วยนะคะ

ด้วยรัก (นกอยู่ข้างพี่ตานะคะ)

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายของพรลภัส.น้องภัสนะคะ

นักเขียน พรลภัส.น้องภัส

บทนำ 

"เราแต่งงานกันโดยที่ผู้ใหญ่เห็นชอบ คุณการันต์คิดเหมือนกันกับฉันไหมคะ" 

"ผมคิดแบบนั้นอยู่แล้ว คิดว่าผมอยากมีภรรยา อยากมีคนมาผูกมัดเหรอ บอกไว้เลย 'ไม่มีอยู่ในสมองสักนิด!' ไร้สาระ" 

"แบบนั้นดีเลยค่ะ ฉันจะให้เกียรติคุณ เคารพคุณในฐานะที่เป็นสามีในนาม เพราะฉะนั้นหวังว่าคุณการันต์คง..." 

"ก็ให้เกียรติ เคารพ ในฐานะภรรยาปลอม ๆ เหมือนกันนั่นแหละ อย่าเรียกร้องให้มันมาก ผมรำคาญ" 

การันต์ > แค่ให้เกียรติ เคารพกัน ไม่ได้ยาก

แต่..อย่าร้องไห้โวยวายว่าไม่ใส่ใจ ไม่รัก เพราะแค่จุดเริ่มต้นมันก็ผิดเพี้ยน คิดจะอยู่ก็ต้องทน แต่ถ้าทนไม่ได้ใบหย่ามีพร้อมให้เซ็นเสมอ..

มินนีรา > ให้เกียรติ เคารพซึ่งกันและกันแม้จะไม่ได้รัก 

ทว่า..ความอดทนก็มีจุดสิ้นสุด เมื่ออีกคนหยาม ข้ามหน้า ทำให้มินนีราต้องอด..ทน และเมื่อถึงวันที่เธอไม่ทน เขากลับมาขอร้องให้เห็นใจกัน..

นิยายเรื่องนี้เผยแพร่เมื่อ 17/01/23