บทที่ 3 ตอนที่ 2.1 จูบแรก
ชิน Part
"มึงไปถามลุงมึงหน่อยสิชินว่าพี่กูฟื้นหรือยังหรือลุงมึงมีกุญแจมาไขให้ปะเนี่ย กูจะขี้จะเยี่ยวแม่งก็ต้องอดทนจนจะกลั้นไม่อยู่แล้วเถอะ! "
"ทำไมต้องให้กูไปถามพี่น้ำด้วยล่ะพี่น้ำไม่ได้เป็นอะไรกับพี่ฟ้านะโอ อย่าทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้หน่อยเลยแค่เห็นลูกตามึงกลิ้งไปมากูก็รู้แล้วว่ามึงมโนเพ้อพกไปถึงไหนต่อไหน จะไปก็ลุกขึ้นสิ เฮ้อ! นั่งทำหน้าโง่อีกละจะขี้จะเยี่ยวไหมโอหรือจะนั่งทำหน้างงอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวพวกพี่เป่านกหวีดเรียกรวมพลมึงจะไม่ได้ขี้ได้เยี่ยวก็อย่ามาตีโพยตีพายละกัน" จากสีหน้าท่าทางอาการมึนงงของคู่บัดดี้ในการรับน้องนอกสถานที่กลับแปรเปลี่ยนเป็นหงิกงอทันควัน
ในขณะที่ผมยืนเท้าเอวมองมันที่นั่งอยู่บนพื้นทราย โดยมีมือมันห้อยโตงเตงเพราะกุญแจมือที่คล้องเราไว้ตั้งแต่ขึ้นรถจนมาถึงชะอำได้สักพักใหญ่ ดูท่าทางแล้วเดาว่าไอ้โอน่าจะเป็นลูกคนเดียวหรือเป็นลูกคนเล็กล่ะมั้ง เพราะความงอแงความขี้งอนของมันเผลอหลุดออกมาให้ผมเห็นอยู่บ่อยครั้งซะจริง
"ไอ้โอลุกขึ้นถ้ามึงยังนั่งงี่เง่าอยู่แบบนี้กูจะลากไปจริง ๆ มึงหันไปดูสิพวกพี่เขาจะเรียกแล้วนะเว้ย ลุกเดี๋ยวนี้กูปวดเยี่ยว! "
ป๊าบ! "ไอ้เผ่าพันธุ์ซาตานอย่าคิดว่ากูกลัวมึงนะแต่ที่ยอมลุกเพราะกูก็ปวดเหมือนกันแหละ แม่งไอ้พี่ฟ้าทิ้งความเลวร้ายไว้ให้กูส่วนตัวเองเมาหัวราน้ำชิ่งหลับเฉยเลย อย่าให้กูรู้นะว่าไปหลับอยู่บ้านหลังไหนกูจะตามไปลากลงทะเลจริง ๆ ด้วย" เพื่อนใหม่ของผมอ้าปากบ่นพี่รหัสตัวเองไปด้วยหันมาด่าผมไปด้วย แต่ไม่ได้อยู่ในความสนใจผมเท่าไหร่หรอกปล่อยให้มันรั่วแพล่มคนเดียวไปเถอะ
ความสนใจของผมตอนนี้คือพี่น้ำที่ถือกระดาษตารางกิจกรรมอยู่ท่ามกลางรุ่นพี่รุ่นน้องนั่นต่างหาก ยิ่งนาฬิกาข้อมือบอกว่าเหลือเวลาพักอีกไม่ถึงสิบนาทีสองเท้ายิ่งรีบเดินย่ำไปทางห้องพักหมายเลขหก ห้องที่คืนนี้ผมต้องนอนรวมกับเพื่อนและรุ่นพี่อีกหลายสิบชีวิต แต่บ้านทั้งหลังกลับมีห้องน้ำแค่สองห้องเนี่ยนะ
"กูก่อน" พอเข้าห้องน้ำปุ๊บเพื่อนใหม่ผมก็ทำการควักงัดลูกชายตัวเองออกมาตั้งใจจะทำธุระก่อนผมปั๊บ แต่เรื่องอะไรผมจะยืนเหนียมอายรอมันล่ะในเมื่อเวลาจวนตัวมาทุกที ผมก็งัดลูกชายตัวเองยืนฉี่อยู่ข้างมันนั่นแหละ
"อื้อฮือ พกมาเยอะเหมือนกันนี่หว่า ไม่เสียแรงที่กูยอมลดตัวนับว่ามึงเป็นเพื่อนคนแรกนะเนี่ย ว่าแต่มันโตเต็มที่หรือยังวะ"
"สามเท่าของมึง ทำหน้าโง่อีกละกูหมายถึงถ้ามันโตเต็มที่มันจะใหญ่กว่ามึงตอนนี้เป็นสามเท่าเข้าใจหรือยังไอ้สายฝน ฉี่เร็ว ๆ ท่อเล็กแล้วเสือกเอาแต่จ้องท่อชาวบ้านอยู่ได้"
ปี๊ด ๆ "ได้เวลารวมพลแล้วน้อง ๆ ที่นั่งพักอยู่รีบมารวมตัวกันที่จุดนัดหมายเดี๋ยวนี้ครับ คู่ไหนช้ารับรองว่าคุณจะต้องจดจำผลของความอืดอาดของคุณไปตลอดชีวิต! " เสียงนกหวีดเสียงรัวกลองเสียงเรียกรวมตัวด้วยถ้อยคำข่มขวัญจากรุ่นพี่ด้านนอก ทำเอาคนแปลกหน้าที่เริ่มคุ้นหน้าคุ้นตาออกอาการลนลานด้วยการจับลูกชายตัวเองยัดใส่กางเกงทันควัน มิหนำซ้ำมันยังเร่งให้ผมเก็บลูกชายของผมทั้งที่ยังไม่ได้ดีดไม่ได้ล้างเลย ไอ้ผมก็คนรักสะอาดไม่ซกมกเหมือนมันนี่หว่า มือข้างที่ไร้พันธนาการถึงเอื้อมไปคว้าสายฉีดมาจัดการกับลูกรักแต่อุ้งมือของใครบางคนทำให้อดสะดุ้งเบา ๆ ไม่ได้
หมับ! "มึงจะมาอาบน้ำให้ลูกชายอะไรตอนนี้วะไม่ได้ยินเสียงที่พ่อมึงเรียกข้างนอกรึไงหาความซวยให้กูอีกแล้วนะ แม่งแค่เยี่ยวลูกมึงจำเป็นต้องแข็งข้อขนาดนี้ปะ" จะเรียกว่ายืนอึ้งก็คงไม่ผิดอะไรนักเมื่อผมยืนขาตายก้มหน้ามองมือผู้ชายอีกคนคว้าหมับเข้าที่ลูกชายผม แล้วจับคอลูกสุดที่รักของผมหักหมอบยัดกลับเข้าไปในกางเกงด้วยสีหน้าท่าทางรีบร้อนแถมรูดซิปติดกระดุมให้อีกต่างหาก ก่อนที่มือข้างนั้นจะคว้ามือผมทั้งลากทั้งจูงออกจากห้องน้ำอย่างตะลีตะลานทั้งที่เมื่อกี้มันนั่นแหละเป็นคนเอื่อยเฉื่อยจนน่าหมั่นไส้
"แฮก ๆ ๆ พะ พี่น้ำผมสองคนเข้าห้องน้ำมาพี่ครั้งนี้พี่ยกเว้นให้สักครั้งเถอะนะครับ แฮก ๆ ๆ "
"สุดท้ายก็เป็นมึงสองคนอีกแล้วสินะตกลงว่างานนี้มึงสองคนจะเหมาทั้งงานเลยใช่ไหม แล้วที่มึงขอมาน่ะกูคงให้ไม่ได้หรอกน้อง ถ้ากูยกเว้นให้มึงกูก็จะถูกคนอื่นครหาว่ายกเว้นให้สายตัวเองเพราะไอ้ชินมันเป็นเด็กกูฉะนั้นมึงสองคนก็ต้องทำตามกติกา เฮ้อ กูเห็นใจมึงจริง ๆ ว่ะชินที่ต้องมาเป็นบัดดี้กับสายของใครบางคนน่ะก้มหน้ารับชะตากรรมไปนะ" ประโยคสุดท้ายดังขึ้นแผ่วเบาข้างหูเมื่อพี่น้ำเดินมากระซิบแถมตบไหล่ผมเบา ๆ แต่พี่น้ำก็ได้รับเสียงคำรามฮึ่ม ๆ ในลำคอจากคนข้างตัวผมตอบแทนกลับไปเช่นกัน
"เอาล่ะผมขอแจ้งกิจกรรมต่อไป อ้อคุณสองคนน่ะยืนกระต่ายขาเดียวตลอดการชี้แจงตารางกิจกรรมด้วยล่ะ ถ้ากลัวว่าใครสักคนจะล้มแล้วตัวเองต้องล้มตามผมขอแนะนำว่าให้คุณสองคนกอดคอกันไปเลยละกัน ตอนล้มจะได้ไม่ต้องโทษกันไปมา"
"ขอโทษครับ ผมมีปัญหาขอรบกวนสอบถามสักนิดว่าพี่พอจะเห็นพี่ขอบฟ้าพี่รหัสผมไหมครับ" ลางสังหรณ์อะไรสักอย่างทำให้ผมอดเหลือบตามองคนข้าง ๆ ไม่ได้ มันจะเอาความหายนะอะไรมาให้ผมอีกไหมวะ
"เรื่องนี้คุณคงต้องไปถามสายรหัสของคุณเองเพราะผมไม่ได้มีหน้าที่ดูแลพี่ของคุณ ไอ้เวย์มานี่ซิสายมึงร้องกระจองอแงหาสายรหัสอีกคนที่หายไปน่ะ มึงเอาซากมันไปทิ้งไว้ที่ไหนก็รีบขยายความให้สายมึงรู้ซะ" พี่น้ำกวักมือเรียกเพื่อนตัวเองที่นั่งรวมกับรุ่นพี่บางส่วนอยู่ใต้ร่มไม้ พี่ในสายของคนเรื่องมากอย่างไอ้โอถึงเดินหน้ามุ่ยมายืนมองหน้าหลานตัวเองด้วยอาการเซ็งจัด
"ทำไมสายของกูแต่ละคนถึงพิการแบบนี้วะหาความสมบูรณ์ทางสมองไม่เจอสักคน ไอ้โอมึงอย่าก่อเรื่องอะไรเยอะไปกว่านี้อีกนะยังไม่ทันข้ามวันกูก็ได้ยินกิตติศัพท์ของมึงกับไอ้ฟ้าจนหูแฉะหมดแล้วเนี่ย"
"โหลุงเวย์ผมเปล่าก่อเรื่องอะไรสักหน่อยเราเป็นเชื้อสายเดียวกันก็ต้องดูแลกันเป็นห่วงกันไม่ใช่เหรอ พี่ไม่รู้รึไงว่าพี่ฟ้าแกเมาไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรน่ะ ถึงแกจะเพี้ยนไปบ้างแต่แกก็หน้าสวยนะพี่ขืนปล่อยให้เมานอนแก้ผ้าอยู่ข้างถนนผมกลัวว่าจะมีบางคนฉกสายของเราไปปู้ยี่ปู้ยำซะก่อนน่ะสิ" พี่น้ำยกมือขึ้นกอดอกตาคมกริบจ้องไอ้โอด้วยสายตานิ่งเฉย
สำหรับผมแล้วผมไม่ได้หวาดกลัวอะไรกับปฏิกิริยาแบบนี้นะ คุณลองมีน้าเขยชื่ออรรคมีลูกพี่ลูกน้องชื่อโปรดดูสิคุณจะรู้ว่าความเฉยเมยของพี่น้ำไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกกริ่งเกรงอะไรเลย แต่ไอ้โอไม่ใช่ผมไง ขาข้างเดียวที่มันใช้ยืนถึงได้สั่นจนตัวโอนไปเอนมาพาลให้ผมที่ยืนด้วยขาข้างเดียวเหมือนมันต้องโอนเอนตามไปด้วย
"แหะ ๆ ไม่มีอะไรครับรุ่นพี่เชิญรุ่นพี่แจ้งกิจกรรมต่อเถอะครับ" พี่น้ำแค่ปรายตามองไอ้โอก่อนจะหันกลับไปแจ้งกิจกรรมกับเพื่อนร่วมกลุ่มของผมที่นั่งเรียงรายอยู่กลางพื้นทรายในเวลาบ่ายของเดือนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหน้าฝนของเมืองไทย แต่ทำไมอากาศมันร้อนอบอ้าวแบบนี้วะ
"กูจะยืนไม่ไหวแล้วว่ะชิน"
"ถ้ามีใครล้มคุณสองคนต้องไปยืนขาเดียวอยู่กลางทะเลทั้งคู่นะครับ เอาล่ะทุกคนแยกย้ายกันไปตามฐานได้แล้ว ทุกฐานจะมีรุ่นพี่ของพวกคุณรออยู่ใครไม่ได้ลายเซ็นของรุ่นพี่ประจำฐานผมจะถือว่าคุณไม่ผ่านและต้องถูกซ่อมนะครับ" เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงไอ้โออุตส่าห์กระซิบบอกผมด้วยน้ำเสียงอ่อย ๆ แต่พี่น้ำดันหูดีชะมัด ไม่ได้ดีแค่หูนะปากพี่แกก็ไวพอจะพูดสวนออกมาจนไอ้โอต้องกระโดดขาเดียวมายืนพิงผมแล้วเมินหน้าหนีเสียงพี่น้ำซะงั้น ยังครับมันยังเกรียนไม่เลิกเดี๋ยวเถอะจะถูกมหาสมุทรดูดลงไปใต้ทะเลสักที
"มึงสองคนไม่ไปทำกิจกรรมที่ฐานเหรอขืนชักช้าเสร็จเป็นคู่สุดท้ายก็โดนทำโทษคูณสามคูณสี่อีกหรอก พี่น้ำผมให้มันสองคนไปทำกิจกรรมเลยนะพี่"
"เออ" และแล้วพี่โฬมก็เป็นเหมือนพระเอกของงาน เข้ามาในจังหวะที่ผมก็เกือบตัวเซเพราะยืนขาเดียวมาร่วมครึ่งชั่วโมงไหนจะถูกกินแรงเพราะไอ้โอทิ้งตัวมาพิงผมเต็มที่อีกต่างหาก พอได้ยินคำว่าเออจากพี่น้ำเท่านั้นแหละไอ้โอก็ทรุดตัวนั่งแหมะอยู่ตรงนั้นเป็นภาระให้ผมต้องลากต้องดึงมันปรี่ไปตามฐานของทุกกิจกรรม มันก็เดินตามมานะมาทั้งที่ปากพร่ำบ่นนั่นบ่นนี่ตลอดทางจนน่าเวียนหัว
จากช่วงบ่ายถึงบ่ายแก่ ๆ และเลยเวลาเคารพธงชาติช่วงเย็นไม่ถึงสิบนาทีผมก็หอบหิ้วคู่บัดดี้มาจนถึงฐานสุดท้ายจนได้ งานนี้ต้องเรียกว่าหอบหิ้วจริง ๆ เพราะแต่ละฐานหอบขึ้นคอยิ่งกว่าตอนเรียนรด.เสียอีกแถมต้องมาหิ้วคนเรื่องมากปากดีไปตลอดอีกด้วย
"มาแล้ว ๆ คู่สองน้ำผัวเมียข้าวใหม่ปลามันของคณะเว้ย ไอ้เขื่อนรัวกลองต้อนรับน้องสะใภ้มึงกับลูกเขยกูหน่อย" ไม่ใช่แค่ไอ้โอที่ข้องใจว่าพี่รหัสมันหายไปไหน ผมเองก็กวาดตามองหาคนที่ดวลสี่สิบดีกรีตั้งแต่บนรถบัสอยู่เหมือนกัน ที่แท้เจ้าตัวก็มานั่งหน้าแดงอยู่ฐานสุดท้ายนี่เอง พอไอ้โอเห็นรุ่นพี่สายตรงของตัวเองมันก็รีบวิ่งปรี่เข้าไปราวกับจะท้าตีท้าต่อย แต่ผู้ชายหน้าสวยผมยาวหยิกมัดรวบเป็นจุกอยู่กลางหัวกลับทำแค่นั่งหัวเราะอย่างพออกพอใจแค่นั้น
"พี่ฟ้าพี่เป็นพี่ประสาอะไรวะไม่มาเทคแคร์น้องตัวเองบ้างเลยปล่อยให้ผมโดนสายอื่นโขกสับจนไม่มีชิ้นดีแล้วเนี่ย จะหวังพึ่งพี่เวย์ก็ไม่ได้รายนั้นจ้องแต่จะเทผมท่าเดียว พี่ฟ้าไขกุญแจข้อมือให้หน่อยสิเอาผ้ามัดเหมือนคู่อื่นไม่ได้เหรอผมเจ็บมือไปหมดแล้วอะ"
"โถถัง โอลูกรักมึงจะบอบบางอะไรขนาดนั้นวะเป็นลูกผู้ชายต้องอดทนเว้ย แค่นี้ยังอดทนไม่ได้ถ้ามึงติดป่าติดเขาหรือลอยคออยู่กลางทะเลมึงจะเอาตัวเองรอดได้ไหมเนี่ย แล้วมึงไอ้ลูกเขยดูแลลูกโอของกูยังไงให้มันงอแงแบบนี้วะ อย่างว่าแหละนะพ่อปูยังเดินขาเกนับประสาอะไรกับลูกปูจะเดินตรงได้วะ ไป ๆ มึงสองคนรีบทำกิจกรรมให้เสร็จถ้าอยากได้ลายเซ็นกูกับไอ้เขื่อนน่ะ
"เอ๊ะ แล้วอย่ามาเนียนเอาความเป็นพี่น้องมากดดันกูสองคนนะเว้ย โดยเฉพาะมึงไอ้โอไม่ต้องมาทำหน้าหงิกใส่กู มึงหันไปดูรอบตัวสิคนที่เขาไม่ผ่านในฐานอื่นบางคู่แม่งก็เป็นสายเดียวกันมันยังไม่ให้ผ่าน แถมพี่พวกมันยังต้องเป็นคนกำหนดบทลงโทษให้เลยกฎต้องเป็นกฎเข้าใจไหม เขื่อนมึงไปเรียกไอ้พวกไม่ผ่านทั้งหลายที่โดนทำโทษอยู่ให้มารวมตัวกันตรงนี้ทีสิ" พี่เขื่อนอมยิ้มมองหน้าผมด้วยสายตาขบขันก่อนจะเดินไปทางข้างหลัง และผมกับไอ้โอก็ไม่รอช้าเรารีบหันไปมองพวกที่ถูกทำโทษตามคำของพี่ฟ้าทันควัน เห็นวิธีทำโทษแต่ละอย่างแล้วถึงกับอึ้งเลยเหมือนกัน
"มึงเห็นไอ้ถึกคู่นั้นไหมมันยืนอุ้มกันมาครึ่งชั่วโมงได้แล้ว ส่วนสองคนที่นั่งกินพริกจนร้องห่มร้องไห้น่ะกูว่ากินได้หลายสิบเม็ดแล้วมั้ง นู่นคู่ชายหนุ่มหญิงสาวท่ามกลางแสงโพล้เพล้กับชายหาดสีขาวมึงคิดว่าโรแมนติกไหมล่ะที่ต้องมานั่งป้อนบอระเพ็ดกับมะระให้กันน่ะ" ที่พี่ฟ้าหมายถึงก็คือผู้ชายน้ำหนักน่าจะใกล้เคียงแปดสิบกับเจ็ดสิบสองคนยืนอุ้มกันจนหน้าดำหน้าแดง ประเด็นคือคนตัวผอมแม่งต้องยืนอุ้มคนตัวเบิ้มไง ส่วนที่นั่งป้อนของขมกันนั่นน่าสงสารชะมัด แต่สายตากลับสะดุดตรงคู่ที่นั่งกินพริกจนน้ำตาไหลเธอคือผู้หญิงสองคนที่ผมเห็นหน้าอยู่บ่อยครั้งและบ่อยครั้งที่ว่าคือต้องได้สบตากับหนึ่งในนั้นทุกครั้งด้วยสิ
"มองยังกับอยากจะวิ่งเข้าไปผสมพันธุ์กับเขายังไงยังงั้นแหละชิน เก็บอาการหื่นหน่อยสิวะผู้หญิงเขาชอบผู้ชายขี้เก๊กนิ่ง ๆ เป็นเด็กกรุงเทพซะเปล่าทำไมต้องให้เด็กต่างจังหวัดอย่างกูสอนด้วยเนี่ย"
หมับ! "มึงสองผัวเมียไม่ต้องกระซิบกระซาบกันหรอก คู่มึงเป็นคู่ที่กูเอ็นดูมากที่สุดเพราะฉะนั้นสิ่งที่พวกมึงต้องทำมันต้องพิเศษกว่าทุกคู่ไม่งั้นมึงได้ไปยืนอุ้มกันในทะเลสามชั่วโมงแน่ ฮ่า ๆ ๆ น้อง ๆ มานี่ครับ ตอนนี้พี่ฟ้าใจดีจะให้โอกาสน้องที่ไม่ผ่านทุกคู่ได้ลืมตาอ้าปาก ไม่ต้องมานั่งตบหน้ากันบ้างอุ้มกันบ้างกินพริกกินขมกินหวานกันบ้าง แต่ทั้งหมดทั้งมวลขึ้นอยู่กับสองคนตรงหน้านี้นะ เรามาดูกันว่าคู่สองน้ำสองธาราจะปลดแอกให้เพื่อน ๆ ได้หรือเปล่า เอาส่งเสียงเชียร์เป็นกำลังใจให้อัศวินของเราหน่อยเร็ว! " เสียงปรบมือเสียงโห่ร้องดังกว่าจำนวนคนที่ไม่ผ่านกิจกรรม
เป็นเพราะว่าตอนนี้รุ่นพี่จากทุกฐานและจากตามพุ่มไม้ตามบ้านที่ซุ่มดื่มกินต่างก็พากันเดินมายืนออในฐานสุดท้าย เช่นเดียวกับพวกที่ผ่านกิจกรรมไปแล้วก็มายืนเนื้อตัวมอมแมมและยังอุตส่าห์ส่งสายตาเป็นกำลังใจให้ผมกับคู่บัดดี้ เพราะฐานสุดท้ายตั้งอยู่หน้าบังกะโลหลังใหญ่ทำให้แสงสว่างมากพอที่จะเห็นความหวั่นวิตกจากไอ้โอ นั่นทำให้ผมอดหัวเราะไม่ได้ไอ้โอกลัวอะไรกับพี่ฟ้านักหนาวะ
"คู่ที่มาหลังจากคู่สองน้ำนี้พวกคุณจะไม่ต้องทำกิจกรรมกันต่อ และพวกที่ถูกทำโทษก็จะยุติการทำโทษพร้อมกับให้พวกคุณไปอาบน้ำอาบท่าเตรียมตัวกินข้าวกินปลาอย่างสบายอกสบายใจได้เลยถ้าไอ้สองน้ำผ่านฐานของผมนะ แต่ถ้ามันไม่ผ่านพวกคุณทุกคนในรุ่นเดียวกันต้องไปยืนแหกปากขอโทษพวกผมที่ทะเลนู่นเอาสักสองชั่วโมงก็พอ คู่ไหนหัวเข่าไม่โดนน้ำผมจะให้คุณยืนอย่างนั้นทั้งคืน แล้วไม่ต้องห่วงว่าตัวต้นเหตุอย่างสองน้ำคู่นี้จะลอยลำเพราะมันต้องโอบอุ้มกันสามชั่วโมงโอเคนะน้องรัก
"มาที่กิจกรรมดีกว่าไอ้เขื่อนไหนมึงเอาโพยมาให้กูดูซิว่าเราเหลือเกมอะไรบ้าง อืม อันนี้ไม่เอาธรรมดาไปอันนี้ก็ไม่เอาดีกว่า เกมนี้ก็ไม่ได้อนุบาลชะมัด สำหรับน้องมึงกับน้องกูมันต้องจัดหนักจัดเต็มประกาศศักดาให้ทุกคนรู้ว่าสายของเราสองคนนี่แหละคือผู้นำ อืม เอางี้" พอเห็นปอยผมยาวของพี่ฟ้าหล่นมาคลอเคลียอยู่ข้างแก้มที่กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนกระดานไวท์บอร์ดอย่างจริงจังทำให้รู้สึกขนลุกซะงั้น ถึงผมจะไม่รู้จักวีรกรรมของพี่แกเหมือนไอ้โอรู้จัก แต่เท่าที่ดวลแอลกอฮอล์มาระหว่างทางก็พอรู้ว่าพี่คนนี้บ้าดีเดือดแถมพกลูกบ้ามาเยอะแค่ไหน
"อะเรียบร้อย เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาจะได้รีบไปอาบน้ำอาบท่ากินข้าวกินปลากันสักทีงั้นเริ่มเกมกันเลยนะ ถ้าพระเอกสองน้ำคู่นี้ผ่านทั้งสามด่านคืนนี้น้อง ๆ เตรียมตัวหลับฝันดีกันได้เลย เขื่อนมึงไปจัดการบ้างซิ" พอยื่นทั้งโทรโข่งทั้งกระดานไวท์บอร์ดให้พี่เขื่อนเสร็จ คนคิดเกมก็หมุนตัวกลับไปนั่งไขว่ห้างยักคิ้วหลิ่วตามาทางผมกับไอ้โอด้วยท่าทางสะใจสุดขีด
เราสองคนก็มัวแต่ฟาดฟันสายตากับพี่ฟ้า พอหันไปตามเสียงเรียกของพี่เขื่อนอีกทีของข้างหน้าทำให้หัวคิ้วผมต้องขมวดเข้าหากันทันควัน กล้วยหอมใบใหญ่หนึ่งใบน้ำเปล่าหนึ่งขวดและของชิ้นสุดท้ายก็คือโยเกิร์ตเอามาทำอะไรวะ?
"มึงว่าพี่ฟ้าจะให้เรากินของเละ ๆ พวกนี้หรือเปล่าวะชิน แค่เห็นภาพกล้วยหอมบดใส่โยเกิร์ตกูก็จะอ้วกแล้วว่ะอารมณ์นี้มันเด็กเกิดใหม่กินกล้วยบดชะมัด"
"ถ้าพี่ของมึงให้ทำแค่นั้นกูว่าน่าจะเป็นผลดีที่สุดแล้วล่ะ แต่กลัวว่าจะไม่ใช่อย่างที่เราคิดน่ะสิก็ดูสายตาของพี่มึงสิแม่งโรคจิตชัด ๆ "
"ไม่ต้องมามองกูเลยกูอุตส่าห์พกมาจากบ้านเก็บไว้ให้มึงสองคนโดยเฉพาะนะเนี่ย ไอ้เขื่อนรีบบอกมันสิจะได้รีบจบเกมกูหิวข้าว! " ไอ้โอหันไปมองพี่ฟ้าตามคำบอกเล่าของผมและพี่เขายังมีหน้าส่งยิ้มมาให้เสียหวานจ๋อย แต่ผมว่าภายใต้ความหวานของรอยยิ้มและใบหน้านั้นมันเคลือบด้วยยาพิษชัด ๆ แม่งเอ๊ยใครได้พี่ฟ้าเป็นแฟนผมว่าแม่งซวยทั้งชาติเลยว่ะ ขอให้เนื้อคู่พี่แกเป็นใครสักคนที่สยบความเหี้ยมของผู้ชายหน้าสวยคนนี้ได้ทีเถอะ สาธุ!
