บทที่ 4 ตอนที่ 2.2 จูบแรก

ชิน Part

แปะ ๆ ๆ ๆ "สู้ ๆ เว้ยเพื่อน! " เสียงตบมือและคำโห่ร้องดังกึกก้องไปทั่วบริเวณนี้ พอพี่รหัสของผมยกมือให้สัญญาณทุกคนต่างพากันเงียบกริบเพื่อรอฟังเกมชี้ขาดว่าคืนนี้จะจบลงยังไง ชักจะรู้สึกกดดันเหมือนกันแฮะ

"ก่อนอื่นผมขอย้ำว่าต้องผ่านทั้งสามด่านและก่อนจะเล่นกิจกรรมสุดท้ายนี้ ผมต้องบอกเพื่อความสบายใจว่าเราได้ประวัติและผลตรวจสุขภาพของทั้งสองคนแล้วปรากฏว่าทั้งสองคนไม่มีโรคติดต่อร้ายแรงใด ๆ ทั้งสิ้น ฉะนั้นเกมต่อไปนี้จะไม่นำพาโรคติดต่อใด ๆ ให้เขาทั้งคู่เด็ดขาดนอกจากโรคเนื้อคู่ หึหึ เกมสัมผัสรักกระชับมิตรนี้คุณขอบฟ้าเป็นคนคิดค้นขึ้นมา ถ้าน้องสองคนไม่เห็นด้วยหรือไม่พอใจอะไรไปเคลียร์กับมันโดยตรงนะเว้ย โดยเฉพาะมึงไอ้ชินกูเป็นพี่มึงนะถ้าจะกบฏก็ต้องคิดถึงสายสัมพันธ์พี่น้องให้มาก ๆ ส่วนน้องไอ้ฟ้ามึงไม่ต้องไอไม่ต้องตบยุงกดดันกูเลย

"งั้นกูขอเริ่มจากเกมราดแล้วเลียละกันคุณสองคนตกลงกันเองว่าใครจะเป็นคนราดใครจะเป็นคนโดนเลีย กติกาง่าย ๆ แค่คนหนึ่งถอดเสื้อเอาโยเกิร์ตราดนมให้อีกคนเลียในเวลาหนึ่งนาที ต้องดูดต้องเลียให้หมดอย่าให้เหลือเพราะชาววิศวะอย่างเราจะต้องไม่กินทิ้งกินขว้างแค่นั้นจบ แต่ภายในหนึ่งนาทีนะถ้าเกินจากนั้นถือว่าไม่ผ่าน และถ้าไม่ผ่านหนึ่งในสามพวกคุณต้องทำตามบทลงโทษที่ไอ้ฟ้าบอกไว้เมื่อกี้ เริ่ม! " ผมยังยืนอึ้งกับคำสั่งนี้อยู่

แต่พอพี่เขื่อนจบคำว่าเริ่มชายเสื้อยืดของผมถึงถูกไอ้โอถลกไปม้วนไว้เกือบคอหอย โยเกิร์ตในมือพี่เขื่อนถูกคว้ามาเทหน้าอกผมจนหมดถ้วยและเพื่อนใหม่ก็ไม่รีรอที่จะแลบลิ้นปาดเลียอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงตบมือเสียงโห่ร้องอย่างชอบใจจากคนรอบข้าง อยู่ดี ๆ ขนแขนตัวเองลุกชันอย่างอัตโนมัติ ไม่ใช่ว่าเสียวหรืออะไรหรอกแต่มันลิ้นผู้ชายนะลิ้นผู้ชาย!

"หมดแล้วพี่"

"ไม่ถึงหนึ่งนาทีโอเคผ่าน"

"เยส! "

"เจ๋งว่ะเพื่อน! "

"คนที่เลียนั่นชื่อโอหรือเปล่าแก" สารพัดเสียงจากทั่วสารทิศดังเข้ามาในหูทำให้รู้ว่าลิ้นผู้ชายผละออกจากร่างกายผมไปแล้ว เฮ้อ ค่อยหายใจโล่งหน่อย

"ไม่ต้องเสียเวลาอะไรมาเกมที่สองกันเลยมันชื่อว่ากินกล้วยกัน ความหมายตรงตัวแต่มีข้อแม้ว่าคุณสองคนจะทำยังไงก็ได้ให้กล้วยเละและป้อนกล้วยเละ ๆ นั้นให้อีกฝ่ายโดยไม่ให้ใช้อวัยวะตั้งแต่คอลงมาภายในหนึ่งนาทีเหมือนกัน เริ่ม! " กล้วยหอมใบนั้นถูกหั่นแบ่งเป็นสองท่อนแล้วยื่นให้เราสองคน พอคำว่าเริ่มดังขึ้นไอ้โอเจ้าเดิมก็ปอกเปลือกแล้วจับครึ่งของผมยัดใส่ปากผมเองโดยที่ครึ่งของมันก็ยัดใส่ปากมันเหมือนกัน

"กะ กรี๊ดดด!! "

"เหยด สุดเว้ยสุด! " แล้วมันก็ทำให้ผมคาดไม่ถึงเป็นครั้งที่สอง เมื่อเพื่อนใหม่คนนี้เอื้อมมือมาล็อกหน้าผมก่อนจะใช้ลิ้นดันของเละ ๆ ในปากมันใส่ปากผม แล้วลิ้นนั้นยังกวาดเอากล้วยจากปากผมที่ยังเป็นชิ้นอยู่ไปเคี้ยวกลืนลงคอดังอึก

เหี้ยแล้วไง! ลิ้นที่ปาดหัวนมผมเมื่อกี้ ตอนนี้มันเลื่อนชั้นมาปาดโดนลิ้นโดนฟันโดนกระพุ้งแก้มของผมหน้าตาเฉยเลยว่ะ

"มึงกลืนเดี๋ยวนี้! " ผลัวะ! คำสั่งจากคู่บัดดี้มาพร้อมกับแรงอุ้งมือของมันที่ฟาดหลังผมดังผลัวะจนเผลอกลืนสิ่งที่มันยัดเยียดมาให้ลงคอซะงั้น

"เรียบร้อยแล้ว พี่มหาสมุทรอีกเกมคืออะไรก็ว่ามาจะได้เสร็จ ๆ สักทีพี่ขอบฟ้าพี่รหัสของผมหิวข้าวแล้วค้าบ" แทนที่ไอ้โอจะบอกเล่ากับพี่เขื่อนแต่มันเสือกเล่นของสูงข้ามช็อตไปบอกพี่น้ำลุงรหัสของผมเฉยเลย

ประโยคของมันเมื่อกี้ผมรู้เลยว่ามันยังติดอกติดใจคิดว่าพี่น้ำกับพี่ฟ้าจะมีลับลมคมในอะไรกัน และความรนหาที่ของไอ้โอก็ปรากฏผลเมื่อพี่น้ำที่ยืนกอดอกอยู่กับกลุ่มพี่ปีสามเดินมาทางนี้แล้วหยุดตรงหน้าผมสองคน ขวดน้ำในมือของพี่เขื่อนถูกพี่น้ำดึงมาแถมเปิดฝาให้เสร็จสรรพ

"งั้นเกมที่สามก็คือน้ำรักพักยก ชื่อเกมอาจไม่พ้องสักเท่าไหร่เพราะคนเพี้ยนบางคนเป็นคนตั้ง เอาเป็นว่าไอ้ชินมึงต้องป้อนน้ำให้คู่บัดดี้ของมึงจนหมดขวดโดยใช้ปาก อ้อ ที่สำคัญอะนี่ลูกอมของสมนาคุณจากกูเอง มึงเลือกเอาว่าใครจะเป็นคนอมแต่สุดท้ายต้องไปอยู่ที่ปากของอีกคนนะเกมนี้กูให้มึงเต็มที่เลยสองนาทีเผื่อติดลม ไม่ต้องเลิกคิ้วใส่กูเชื่อเถอะว่ามึงอาจจะขอห้านาทีด้วยซ้ำ หึหึ" ปี๊ด! แค่สบตากับลุงรหัสของตัวเองผมก็รู้ว่าต้องรีบจบเกมให้เร็วที่สุดไม่งั้นงานนี้ไอ้โอลากผมไปให้พี่น้ำเชือดอีกคนแน่

โดยไม่ต้องรอให้ใครเป็นคนบอกเริ่มผมรีบกลั้นใจแกะลูกอมยัดปากไอ้โอแล้วยกน้ำมาอมไว้อึกใหญ่ ก่อนจะบีบปากไอ้ตัวหาแต่เรื่องให้อ้ากว้างแล้วปล่อยน้ำทุกหยดใส่ปากมันจนสำลักไอหน้าแดงหน้าดำ แต่ผมไม่มีเวลาสนใจตรงนั้นหรอกนอกจากรีบกรอกน้ำใส่ปากตัวเองแล้วแนบปากมันรอบแล้วรอบเล่าจนเหลือน้ำแค่ติดก้นขวดน้ำ

อึกสุดท้ายถูกปล่อยให้ลงคอไอ้โอในจังหวะที่มันไออะไรไม่เท่ากับลิ้นลื่นของมันกระดกโดนลิ้นผม ความนุ่มหยุ่นของอวัยวะที่เรียกว่าลิ้นนั้นเหมือนเป็นความเคยชินจนเผลอตวัดลิ้นตัวเองรัดลิ้นอีกฝ่าย แล้วลากให้เข้ามาอยู่ในปากตัวเองเพื่อควานหาลูกอมเจ้าปัญหาก่อนที่มันจะเผลอกลืนลงท้องให้ซวยกันยกแผง แต่ลิ้นนุ่ม ๆ นี่ชักจะทำให้เพลินแล้วสิดีนะที่ช่วงเวลานั้นสายตาผมเหลือบไปสบตามึน ๆ งง ๆ ปนแตกตื่นของไอ้โอพอดี สติสัมปชัญญะถึงกลับมาพร้อมกับมือข้างที่ไร้พันธนาการรีบผลักไสมันออกไปทันควัน

"วี้ดวิ้ว"

"สุดติ่งสุดตับเลยเว้ย! " มีเสียงชอบอกชอบใจจากหลายคนดังขึ้น แทนที่จะเขินอายแต่ไอ้คนที่ถูกผมผลักเมื่อกี้มันกลับชูแขนทั้งสองข้างขึ้น นั่นเท่ากับว่าแขนผมข้างที่ผูกติดกับมันถูกรั้งขึ้นไปเหมือนกันแล้วมันก็โน้มตัวส่งจูบโปรยยิ้มรอบทิศทาง แถมลากแขนผมเดินไปจับไม้จับมือกับเพื่อนร่วมคณะทุกชีวิตราวกับตัวเองได้รับชัยชนะจากการสู้รบครั้งใหญ่ยังไงอย่างนั้น

"แม่งแน่ทั้งคู่ว่ะนับถือ ๆ "

"กูชื่อแมน มึงสองคนเป็นหน้าเป็นตาเป็นตัวแทนของรุ่นเราจริง ๆ "

"ยินดีที่ได้รู้จักนายสองคนนะ เราชื่อฝ้ายจ้ะ"

"สวัสดีตอนนี้เราจะแนะนำตัวแบบสุภาพก่อนนะเราชื่อโอส่วนไอ้คนที่หล่อน้อยกว่าเรานี่ชื่อชิน ทุกคนไม่ต้องอยากรู้จักที่มาที่ไปของมันหรอกเราเชื่อว่าทุกคนรู้อยู่แก่ใจแล้วว่ามันเป็นเผ่าพันธุ์ไหน เพราะฉะนั้นถ้าจะแบนก็แบนมันคนเดียวเราไม่เกี่ยวด้วยนะ ฮ่า ๆ ๆ " รอยยิ้มอ้อมกอดเสียงหัวเราะการทักทายการแนะนำตัวจากเพื่อนหลายคนที่ไม่รู้จัก รวมไปถึงคำโต้ตอบจากเพื่อนใหม่ที่เพิ่งดวลลิ้นกันไปเมื่อกี้ ทั้งหมดทั้งมวลเหมือนเป็นพลังงานบางอย่างอุ่นวาบเข้ามาให้ได้รู้สึก พลังนั้นผมเรียกมันว่ามิตรภาพ

ปี๊ดด "บ้านหลังไหนสมาชิกมาหลังสุด คืนนี้สมาชิกบ้านหลังนั้นต้องออกมานอนกลางดินกินกลางทรายข้างนอกนะครับ! " เสียงโหวกเหวกโวยวายดังเข้ามาในหูทำให้รำคาญจนอยากแหกปากสวนออกไปจริง ๆ ถ้าไม่ได้สตินึกขึ้นได้ว่าผมมารับน้องและตอนนี้พวกเรากำลังนอนกองแออัดกันอยู่ในบังกะโลหลังสุดท้ายนี่หว่า เสียงกุกกักดังขึ้นรอบตัวพอจะจับใจความได้ว่ารุ่นพี่ปีสองที่นอนคุมหลังละสองคนกำลังปลุกทุกชีวิตให้รีบออกไปตามเสียงนกหวีดข้างนอก

ผลัวะ! "ไอ้สองน้ำถ้ามึงสองคนยังนอนกกกอดกันไม่ยอมลุกขึ้นสักที วันนี้รวมถึงคืนนี้กูเอามึงสองคนตายแน่! " พรึ่บ ตึง ๆ ๆ ๆ ไอ้โอที่นอนข้าง ๆ แข้งขาก็ก่ายมาอย่างกับผมเป็นหมอนข้าง รีบพรวดพราดลุกขึ้นแล้ววิ่งออกจากบ้านโดยไม่ล้างหน้าล้างตาด้วยซ้ำ

"ลูกเขยถ้ามึงยังกวนตีนกูด้วยการนอนกระดิกตีนไม่ยอมลุกสักทีจนทำให้พวกกูโดนหางเลขไปด้วย คืนนี้มึงโดนกูสั่งให้ใช้ลิ้นล้วงลิ้นไอ้น้ำคู่หูอีกคนของมึงแน่! " คำข่มขู่ของพี่ฟ้ามีอิทธิพลมากกว่าเสียงนกหวีดจากพี่น้ำข้างนอกเสียอีก

เพราะไม่ต้องให้พี่เขาพูดซ้ำผมก็รีบผุดลุกขึ้นยืนสองขาพยายามก้าวให้ยาวและเร็วมากที่สุด เพื่อจะได้ไม่ตกเป็นคนสุดท้ายที่มาถึงบริเวณหน้าบังกะโลหลังใหญ่ หลังที่เป็นจุดศูนย์รวมของทุกกิจกรรมรวมถึงเป็นบ้านพักของพวกรุ่นพี่ปีสามและปีสี่บางคนอีกด้วย

"กลุ่มสุดท้ายที่มาสายคือบ้านหลังที่สองใช่ปะ มึงอย่าแดกเหล้าแต่เช้าเวย์ไปจัดการกลุ่มนั้นเลย ริต้าครับช่วยแจ้งกิจกรรมให้น้องด้วยนะครับ"

"อ้าว ๆ พี่มหาสมุทรไหงทำเสียงหล่อใส่พี่คนสวยทั้งที่พี่ขอบฟ้าก็ยืนอยู่ตรงนี้เนี่ย โหย ไม่รักษาน้ำใจกันบ้างเล้ย อุ๊บ! " พอพี่น้ำตวัดตามองตามเสียงแซวของคนไม่รู้จักเวล่ำเวลาผมก็ต้องรีบยกมือปิดปากไอ้โอปากปีจอทันควัน อย่าลืมสิว่าตลอดการรับน้องนี้ผมยังเป็นคู่บัดดี้ของมันอยู่ ขืนมันไปกวนตีนใส่พี่น้ำอีกงานนี้ผมไม่พ้นติดร่างแหซวยไปด้วยแน่

"มึงหยุดเห่าสักห้านาทีซิไอ้โอเดี๋ยวก็ซวยกันยกหลังหรอก"

ผลัวะ! "ไอ้ลูกทรพีเอามือมึงกับผัวมาเดี๋ยวนี้เลย เอ้ากูสั่งอยู่เนี่ยจะยืนหน้าโง่มองหน้ากูทำไมวะแม่งมึนฉิบหาย" กริ๊ก!  ท่าทางหัวเสียของพี่ฟ้ามาพร้อมกับกุญแจมืออันคุ้นเคย ที่พี่รหัสของไอ้โอเพิ่งยอมปลดให้ผมกับน้องตัวเองตอนเสร็จกิจกรรมเมื่อคืนนี้ แต่ดูสิไม่ถึงสิบสองชั่วโมงกำไลเงินสวยงามอันเดิมกลับมาคล้องข้อมือเราอีกแล้ว

"ไม่ต้องมองเหมือนจะโทษกูเลยไอ้ชินถ้ามึงจะโทษต้องไปโทษพี่กูนู่น เอะอะโซ่แส้กุญแจมือมาตลอดจนกูชักไม่แน่ใจแล้วว่ารสนิยมพี่แกเป็นแบบนี้หรือเปล่าวะ" ไอ้โอไม่อาทรร้อนใจกับอุ้งมือที่พี่ฟ้าฟาดผลัวะใส่หลังมันเต็ม ๆ เมื่อกี้ แต่ยังมีหน้าหันมานินทาพี่รหัสตัวเองทั้งที่เจ้าตัวเขาก็ยืนอยู่ข้างหน้านี่แหละ

"มึงสองคนหยุดกัดกันก่อนเจ๊จิ๊บโทรมาบอกว่างานนี้ถ้ามึงสองคนป่วนใครอีกกลับไปมหาลัยเจ๊จะเชือดมึงสองคนทันที ไอ้โอมึงก็เลิกชงให้ไอ้ขอบฟ้ากับไอ้มหาสมุทรมาชนกันสักทีเถอะ กูจะบอกให้เอาบุญว่าไอ้มหาสมุทรมันมีแฟนแล้วนู่นริต้าน่ะแฟนมันเป็นไงตอนนี้ตาสว่างได้แล้วสิจะได้ไม่ต้องเพ้อเจ้อหาตีนไอ้น้ำมันอีก"

"พี่เวย์จะรีบบอกมันทำไมวะผมกำลังสนุกเชียวแต่ไม่เป็นไรแค่เห็นมันทำหน้าโง่กว่าเดิมได้อีกผมก็สุขใจแล้ว โอลูกรักขอโทษที่กูทำให้ความฝันของมึงเป็นหมันว่ะ ฮ่า ๆ ๆ " หน้าตาพออกพอใจไหนจะท่าทางสะใจสุดเหวี่ยงของผู้ชายหน้าสวยใส่เสื้อยืดตราห่านคู่สีขาว กางเกงเลสีดำที่เดินหันหลังกลับไปรวมกลุ่มกับพี่เขื่อนพี่โฬม ช่างตัดกับสีหน้าเหมือนโลกทั้งใบจะพังทลายของคนที่ข้อมือกลับมาผูกติดกับผมอีกครั้งเสียจริง

"เรือขอบฟ้ามหาสมุทรของกูอับปางลงแล้วจริงใช่ไหมวะชิน กูเสียใจกูผิดหวังใจกูพังไปหมดแล้วเพื่อนรัก! " แค่คำว่าเพื่อนรักจากคนหัวฟูขี้ตาเกรอะกรังใส่ชุดนอนลายโดราเอมอนตรงหน้าก็ทำให้เห็นหายนะในอนาคตของตัวเองได้ราง ๆ

ผมกลับตัวกลับใจตอนนี้ทันหรือเปล่าผมไม่ขอเป็นเพื่อนมันแล้วได้ไหม จะให้ผมเป็นคนแปลกหน้าเป็นคนเดินสวนไปมายังไงก็ได้แต่ให้เป็นเพื่อนผมคงปวดกบาลหน้าแก่ก่อนวัย ยิ่งถ้าเป็นเพื่อนรักผมยิ่งอยากลาไปบวชวันละยี่สิบสี่ชั่วโมงเต็มอัตราทีเดียว!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป