บทที่ 81 ตอนที่ 28.2 เด็กหญิงวิรุณกานต์

ชิน Part

"ยืนเหม่อลอยอะไรของพี่อีกล่ะ หลงบอกให้รีบโพสต์เฟซบุ๊กไงพี่โปรดจะได้รู้ว่าเราอยู่ไหนแล้วจะได้มาหาสักทีหลงคิดถึงพี่โปรดนะพี่ชิน" แปะ! ฝ่ามือผมปะทะหัวโล้นใสแจ๋วของมันจนดังแปะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะป่านนี้มันคงน้ำหูน้ำตาไหลวิ่งไปฟ้องคนนั้นคนนี้ว่าโดนผมกระทืบแล้วล่ะ แต่ตอนนี้มันจะแอ๊บเอ๋อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ