บทที่ 88 ตอนที่ 30.3 เสียงสะอื้นตามสายลม

โอ Part

แววตาลึกล้ำนั้นหันมาหาผมอีกครั้ง ชายในชุดผ้าเหลืองตอนนี้ดูไม่เหมือนไอ้โปรดจอมโฉดเพื่อนรักผมสักนิด คนคนนี้เขาดูสูงส่งสมกับผ้าสีเหลืองที่ห่อหุ้มร่างกายเขาไว้ เข่าทั้งสองข้างของผมถึงคุกลงกับพื้นแล้วก้มกราบเท้าหลวงพี่โปรดพระที่เป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่เป็นหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตของผม

"ผมก็จะก...