บทที่ 48 หลงเด็ก 48

“มีคนไล่ยิงฉัน” แค่พูดถึงน้ำตาก็ไหลออกมาแล้ว เธอเงยหน้าบอกพี่ชายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือยังตกใจกลัวไม่หาย แล้วก็เริ่มปวดแผลขึ้นมาแล้วด้วย ก่อนจะหันไปมองเฮียจากัวร์ต่อรู้สึกปลอดภัยเพียงแค่สบตากัน

“แล้วเป็นอะไรมากไหม!?” โบ๊ทถามเองพร้อมกับปรายตามองเพื่อนที่มันทำท่าจะเข้ามาใกล้ น้องสาวเขากำลังตกใจกลัวในเห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ