บทที่ 14 ของคลายกำหนัด

ดวงตากลมโตถลึงขึ้นกว่าเดิม พินิจเขา ชายผู้นี้ควรสงบปากสงบคำ ทำตัวน่ายำเกรง พร้อมกับให้เกรียติสตรีมิใช่หรือ แต่ผิดคาด เขากลับส่งเสียงเข้มๆ ขึ้นอีก

“พอเห็นเจ้าโมโห ทำแก้มป่อง  และตาพองราวกับปลาทองในบ่อปลาของฮ่องเต้ ข้าจึงวางใจได้ว่า วิญญาณเสี่ยวชิงน้อยๆ ไม่ได้หลุดหายไปออกจากร่างนี้”

ที่ชายหนุ่มกล่าว...