บทที่ 4 ทะลุมิติ 2
แต่หากต้องให้พี่ชายใหญ่เป็นสะพานเชื่อมไมตรี คงไม่ได้เรื่องนัก หลี่หมิงเจ้าระเบียบ อีกทั้งหวงน้องสาวอย่างน่าเบื่อหน่าย ดูเหมือนเขาอยากทำหน้าที่เป็นบิดาให้นางด้วยซ้ำ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะใต้เท้าหลี่ ได้รับมอบหมายให้ทำงานที่ต่างแคว้น ยามนี้ยังไม่มีกำหนดให้กลับเมืองหลวง
“พี่ใหญ่ หัวโบราณ อีกทั้งทำตัวเป็นตาแก่เกินไป มีเขาอยู่ด้วยข้าจะทำสิ่งใดก็ติดขัดไปหมด”
โอว่เซียงขมวดคิ้วมุ่น นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่หลี่หวางชิงแสดงกิริยาแตกต่างจากแต่ก่อน มีความมั่นใจมากขึ้น และไม่ยึดถือขนบธรรมเนียมเช่นเดิม นอกจากนั้น หลายวันที่ผ่านมายังให้สาวใช้รุ่นใหญ่ หาหนังสือภาพและตำราแสนน่าเกลียดระหว่างชายหญิงมาให้ แม้โอว่เซียงหาทางนำไปซ่อน กระทั่งทำลายทิ้ง แต่หลี่หวางชิงยังไม่วายใช้ลูกไม้ต่างๆ เพื่อนำหนังสือภาพแสนลามกมาศึกษาจนได้
“คุณชายใหญ่เป็นห่วงคุณหนูจริงๆ ทุกอย่างที่เขาทำล้วนประสงค์ดีต่อคุณหนูนะเจ้าคะ”
แม่นมกล่าวคงมีส่วนถูกอยู่บ้าง ถึงหลี่หมิงเป็นพี่ชายซึ่งเกิดจากต่างมารดา ทว่าเขาก็ดีกับนางมาก
“เอาล่ะ อย่างไร ข้าจะพยายามไม่ทำให้เจ้าต้องทำหน้าเครียด และทำเหมือนธรณีจะสูบข้าลงไป ทั้งที่แค่อยากแต่งชุดสวยไปให้เจ้าบ้านถังน้อยชม เขาซื้อผ้ามาให้ มีน้ำใจเยี่ยงนี้ ข้าจะไม่ตอบแทนสักนิด คงดูใจร้ายเหลือเกิน”
โอว่เซียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนเอ่ยว่า
“อย่างไร คุณหนูก็ไปพบเขาตามลำพังไม่ได้เจ้าค่ะ”
ที่นางต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลมเช่นนี้ เพราะชะตาลิขิตไว้ให้หลี่หวางชิง ต้องเป็นสตรีข้างกายบุรุษที่เป็นใหญ่และมีอำนาจล้นฟ้าเท่านั้น เช่นนี้อายุนางถึงจะยืด!!
3
ลับลอบพบบุรุษ!!
หลี่หวางชิงหรี่ตามองโอว่เซียง ความจริงนางย่อมรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่ปานเจา มารดาหลี่หวางชิงไว้ใจ สตรีวัยกลางคนผู้นี้มีพื้นเพมาจากทางภาคเหนือ และโอว่เซียงหาใช่สตรีธรรมดา อดีตนางโลดโผนในยุทธจักรมิน้อย ตาของหลี่หวางชิงซึ่งก็คือเกอโจวชมชอบในฝีมือ จึงสั่งให้แฝงกายเข้ามาเป็นแม่นมของหลี่หวางชิง
กระนั้นเรื่องใดในจวนของสกุลหลี่ ต่างถูกนางรายงานถึงหูเกอโจวเสียหมด เช่นนี้หลี่หวางชิงจะไว้ใจได้ยังไง หากอีกฝ่ายยังไม่ยึดนางเป็นเจ้านายเพียงผู้เดียว นางก็ถือว่าเป็นพวกนกสองหัว
“ข้าเห็นว่าเขางามนัก บุรุษแซ่ถัง ทำให้หัวใจดวงน้อยว้าวุ่น” หลี่หวางชิงแสร้งพูดให้อีกฝ่ายเนื้อเต้น และนางรู้สึกสนุกยิ่งนัก สาวทึนทึกอย่างโอว่เซียง ย่อมขาดบุรุษข้างกาย ทุกคืนนางนอนหนาว เช่นนี้ต้องทรมานเป็นแน่
“ไม่ถูกต้องนะเจ้าคะ คุณหนูจะกล่าวถึงเจ้าบ้านถังน้อย หรือบุรุษอื่นอย่างนี้นับว่าไม่สมควร” แม่นมยกมือขึ้นทาบอก ตั้งแต่หลี่หวางชิงฟื้นจากไข้ นางเปลี่ยนไปจริงๆ คราแรกพูดจาประหลาด บางคราแอบร้องห่มร้องไห้ แต่สักพักกลับหัวเราะแล้วเรียกหากระจกสำริด พร้อมเครื่องสำอาง แล้วเริ่มแต่งหน้าเขียนตา ทาสีปากเฉิดฉาย ดูงดงามล่มเมือง ทว่าไม่ได้เหมาะกับวัยแรกสาวของนาง
อีกทั้งแต่ไหนแต่ไรหลี่หวางชิง ซุกซนราวกับเด็กผู้ชาย
ไม่เคยชายตามองหนุ่มๆ รูปงาม กระทั่งไม่กี่วันก่อนได้เห็นหน้าถังมู่เหริน คุณหนูก็กระทำตัวราวกับสาวน้อยที่ริจะมีความรัก ทั้งที่อีกฝ่ายเป็นเพียงลูกชายของคหบดี เขามีเงินนางไม่เถียง แต่หากไร้ซึ่งอำนาจ ดังนั้นโอว่เซียงย่อมต้องหาทางขัดขวางให้ถึงที่สุด
“อย่างไรคุณหนู ควรอยู่ให้ห่างเจ้าบ้านถังน้อย ช่วงเวลานี้ใครก็รู้ว่า เขากำลังจะหาภรรยาเข้าเรือน ที่สำคัญสาวใช้ห้องข้าง อีกทั้งคณิกาในสำนักโคมเขียว เขาก็เชยชมพวกนาง อย่างทิ้งๆ ขวางๆ”
ได้ยินโอว่เซียงเอ่ยอย่างไม่อ้อมค้อม หลี่หวางชิงจึงเนื้อเต้น ไม่ใช่ว่านางอยากเป็นฮูหยินถังมู่เหริน นางไม่ได้โง่ที่จะคว้าคนอย่างเขามาเป็นสามี แต่นางอยากรู้ว่าคนในยุคสมัยโบราณเกี้ยวรักกันอย่างไร และนั่นคือจุดประสงค์ที่นางจะเข้าไปสนิทสนมอีกฝ่าย เพื่อใช้เป็นแผนการในภายภาคหน้า ด้วยถังมู่เหรินคือหมากตัวแรกที่นางต้องโยนเข้าลงไปในกระดานเปื้อนเลือดนี้!
“เขาจะชอบสตรีเช่นไร นั้นเป็นเรื่องของมู่เหริน ข้าเพียงแต่อยากคบค้าด้วย โลกนี้ห้ามบุรุษกับสตรีเป็นมิตรกันหรือ”
โอว่เซียงหน้าซีดเผือด ดูเหมือนเรื่องนี้เกินกำลังนาง ดังนั้นต้องรีบส่งข่าวให้เกอโจวที่อยู่ห่างนับพันลี้ทราบโดยด่วน
