บทที่ 30 งี่เง่า

เธอพูดจบก็ควงแขนโนอาห์เดินออกมา ท่าทางของเธอหงุดหงิดจนโนอาห์ไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ผิดก็ตาม

"หล่อนักใช่ไหมคะ"

"เอ่อ..." มินนี่หันมาตวาดเขาเสียงดัง โนอาห์ก็ทำแค่ยืนนิ่งๆ เพราะเขาไม่รู้ว่าตัวเองต้องทำอะไร เธอยิ่งหน้าบูดบึ้งไปใหญ่ก่อนจะหมุนตัวเดินกระทืบเท้าปึ...