บทที่ 42 เราเป็นอะไรกัน [NC+++]

"อืมมมม" พูดจบมินนี่ก็กดจูบลงที่ริมฝีปากนุ่มลึกของเขาอย่างแผ่วเบาโดยไม่รอให้เจ้าตัวเอ่ยอนุญาต โนอาห์เองก็คล้ายกับว่าจะลืมตัวเขาลูบไล้แผ่นหลังบางของเธออย่างแผ่วเบาตามความเคยชินก่อนจะได้สติขึ้นมาแล้วหยุดการกระทำของตัวเอง

"อ่ะ! หยุดทำไมคะ"

"ลงไปครับ"

"นะ โนอาห์! มิ้นท์ค้างนะคะ ถ้าค้างมิ้นท์จะอารมณ์เสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ