บทที่ 17 หวามสวาทเมียเชลย บทที่ 17

“ยิหวา...ยิหวา!”

หญิงสาวได้ยินเสียงคีรินทร์ร้องเรียกเมื่อความเจ็บปวดแผ่ซ่านตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาถึงช่องท้อง ร่างบอบบางแทบจะทรุดลงนอนแต่เธอก็ยังพยุงตัวเองและเห็นว่าเจ้าของไร่ชาหนุ่มรีบเก็บปืนของเขาไว้ที่บั้นเอวก่อนจะปรี่เข้ามาประคองตัวเธอไว้

“คีรินทร์...คีรินทร์”

“ยิหวา...เป็นยังไงบ้าง”

“เท้าของฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ