บทนำ
เพราะโดนพี่ชายจอมกะล่อนที่เสียพนันจนหมดตัวหลอก
ไฮโซสาว ยิหวา จึงต้องกลายเป็น เชลย ของ
คีรินทร์ มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของไร่ชา
ที่เธอคิดว่าเป็นพวกค้าอาวุธสงคราม
ก็เขาทั้งเจ้าอารมณ์ ปากร้าย และหยาบเถื่อนเป็นที่สุด
และสำหรับเขา เธอก็เป็นคุณหนู ลูกผู้ดีตีนแดงเสียงแหลมน่ารำคาญ
แต่ในความเกลียด ต่างคนต่างค้นพบความวาบหวามในกันและกัน
ที่มันทวีขึ้นทุกวัน และทำให้ผู้ชายใจร้ายเริ่มเอนเอียง
บท 1
หวามสวาทเมียเชลย
เพราะโดนพี่ชายจอมกะล่อนที่เสียพนันจนหมดตัวหลอก
ไฮโซสาว ยิหวา จึงต้องกลายเป็น เชลย ของ
คีรินทร์ มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของไร่ชา
ที่เธอคิดว่าเป็นพวกค้าอาวุธสงคราม
ก็เขาทั้งเจ้าอารมณ์ ปากร้าย และหยาบเถื่อนเป็นที่สุด
และสำหรับเขา เธอก็เป็นคุณหนู ลูกผู้ดีตีนแดงเสียงแหลมน่ารำคาญ
แต่ในความเกลียด ต่างคนต่างค้นพบความวาบหวามในกันและกัน
ที่มันทวีขึ้นทุกวัน และทำให้ผู้ชายใจร้ายเริ่มเอนเอียง
บทที่ 1
“ที่นี่นะเหรอ ที่พี่ยอดจะให้ยิหวาเอาของไปให้เพื่อนพี่”
ยิหวา หันไปถามยอดชายซึ่งนั่งอยู่ฝั่งด้านคนขับและสายตาบนใบหน้าคมคายก็ทอดมองออกไปยังไร่ชากว้างใหญ่ในอำเภอแม่จันที่เขาอุตส่าห์พาน้องสาวคนเดียวดั้นด้นมาถึงที่นี่ก็เพื่อทำธุระสำคัญที่เขาต้องอ้อนวอนขอยิหวาอยู่หลายครั้งกว่าเธอจะไว้วางใจมากับเขา
หญิงสาวชะเง้อมองไปที่บ้านไม้สักหลังใหญ่ซึ่งปลูกอยู่ติดกับไร่ชา ไม่มีแม้เงาของใครสักคน มีแต่ความเงียบเหงาและดอกไม้หลากสีสันที่แข่งกันอวดความงามชูช่ออยู่รอบบ้าน
“ทำไมพี่ไม่เอาของไปให้เพื่อนพี่เองล่ะ แล้วเขาจะเชื่อใจรึเปล่าว่ายิหวาเป็นน้องสาวของพี่จริง ๆ”
“น่า...” ยอดชายพูดแบบตัดรำคาญ ก็แม่น้องสาวคนสวยของเขาพยายามซักพยายามถามมาตลอดทางที่เขาขับรถพาเธอเข้ามาในอาณาเขตไร่ชา คีรินทร์ แห่งนี้
“เอาของไปให้เขา พี่จะคอยยิหวาอยู่ข้างนอกนี่แหละ”
“พี่ยอดอธิบายให้ยิหวากระจ่างซะก่อนไม่ได้รึไง ว่าทำไมพี่ไม่เอาของนี่ไปให้เพื่อนพี่ด้วยตัวเอง”
ยิหวา สาวสวยเจ้าของใบหน้ารูปไข่เกลี้ยงเกลาหมดจด งดงามด้วยเครื่องหน้าซึ่งกอร์ปไปด้วยนัยน์ตาคม จมูกโด่งเล็กและริมฝีปากจิ้มลิ้ม ผิวขาวอมชมพูบนเรือนร่างเล็กบางเปล่งประกายใต้แสงแดดรังรองชูสิ่งของบางอย่างในถุงกระดาษที่ยอดชายยื่นให้เธอก่อนมาถึงไร่ชาแห่งนี้
เธอทำหน้าเอาเรื่องพี่ชายคนเดียวที่มักนำพาปัญหามาให้ครอบครัวเสมอ ยิหวาและยอดชายเป็นลูกของนักธุรกิจใหญ่ระดับไฮโซ ยิหวาเพิ่งจบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยชื่อดังของประเทศในขณะที่พี่ชายของเธอจบมาหลายปีแล้วแต่ไม่ยอมทำงานทำการแม้แต่จะช่วยธุรกิจที่บ้าน
ยอดชายเป็นคนกะล่อนและมักสร้างปัญหาให้พ่อกับแม่ของเธอปวดหัวเสมอ เป็นที่รู้กันว่าเขาติดการพนันและมักมีเจ้าหนี้ตามทวงไปที่บริษัทของครอบครัวบ่อย ๆ ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้พ่อแม่ของเธอต้องตามชดใช้หนี้สินเป็นเงินกว่าสิบล้านบาทที่พี่ชายของเธอเอาไปถลุงในบ่อนพนัน
“ยิหวา” เขาถอนหายใจและทำหน้าเศร้าก่อนพูด “น้องฟังพี่นะ พี่ไม่ได้หลอกลวงใครหรืออะไรทั้งนั้น ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน น้องไม่ต้องกังวลนะจ๊ะ”
“แต่พี่ก็ไม่ยอมบอกยิหวาว่าทำไมพี่ไม่ยอมไปพบนายคีรินทร์เพื่อนของพี่อะไรนั่นด้วยตัวเอง”
“ก็มันยังงอนพี่อยู่เลย เรื่องที่พี่ยืมของมันไป...นี่พี่พึ่งเอามาคืน เอ้อ...พี่กลัวว่ามันจะไม่พูดกับพี่น่ะยิหวา”
“เป็นเพื่อนกันทำไมจะไม่พูดกันล่ะคะ”
“น่า...อย่าถามมากเลย...เดี๋ยวยิหวาเอาของนี่ไปให้คีรินทร์ เพื่อนพี่ เขาเป็นเจ้าของไร่ชานี่แหละ อาจจะดุหน่อยแต่เขาไม่มีอะไรหรอก”
“พี่ยอดไม่ได้ทำอะไรผิดไว้แน่นะ”
“อืม...งั้นสิ” ยอดชายพยักหน้า ทำท่าทีขึงขัง “ยิหวารีบเข้าไป เสร็จธุระแล้วค่อยกลับออกมา พี่รออยู่ตรงนี้ล่ะ”
ยิหวาทำหน้าลังเลชั่วครู่ แต่เธอก็จะขอเชื่อพี่ชายคนเดียวดูสักครั้งถึงแม้มันจะมีบางอย่างไม่น่าไว้วางใจก็เถอะ
“โอเค...พี่ยอดรอยิหวาตรงนี้นะ เสร็จธุระแล้วยิหวาจะรีบออกมา”
ยอดชายพยักหน้าหงึก ๆ มองน้องสาวของเขาที่ก้มลงดูของในมือก่อนร่างเล็กบางในชุดกระโปรงยาวจะก้าวลงจากรถเอสยูวีคันใหญ่และเดินตรงไปยังบ้านไม้สักอันโอ่อ่า
ยิหวาก้าวเข้าไปจนกระทั่งถึงระเบียงของบ้านซึ่งโอบล้อมด้วยธรรมชาติอันเขียวขจีและเงียบสงบ เธอชะเง้อมองแต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครอยู่ที่ตรงนั้นนอกจากลูกแมวเปอร์เซียตัวหนึ่งที่นอนอยู่บนพรมหน้าบ้านและทำสีหน้าเหมือนไม่ได้ทุกข์ร้อนที่มีคนแปลกหน้าเข้ามาในบริเวณบ้าน ตรงข้ามกลับแสดงออกเหมือนเบื่อหน่ายด้วยซ้ำ
“นี่...เจ้าเปอร์เซียขี้เซา แกรู้มั้ยว่าเจ้าของบ้านหลังนี้อยู่ที่ไหน”
ยิหวาก้มลงแล้วถามเจ้าแมวตัวน้อยขนปุยที่มันยังนอนขี้เกียจเป็นแมวเซา หญิงสาวย่นจมูกใส่มัน โดยปกติแล้วเธอไม่ชอบสัตว์เลี้ยง ยิ่งแมวด้วยแล้วมันเป็นสัตว์ที่น่าเบื่ออย่างที่สุดสำหรับเธอ
“ชิ...ถามก็ไม่ตอบ”
ไฮโซสาวเบะปากใส่ แต่เมื่อยืดลำตัวขึ้นและหันกลับไปยังประตูบ้านก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่งยืนจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตลายตารางสวมกางเกงยีนส์เก่าขาดมองผู้มาใหม่ด้วยสีหน้าประหลาดใจก่อนจะถามขึ้นว่า
“นี่คุยกับเจ้าโปรตอนรู้เรื่องด้วยเหรอ...แล้วนี่เธอมาหาใคร?”
เขาถามเสียงดุ ๆ ยิหวาเห็นว่าผู้ชายคนนี้หน้าตาดีไม่เบาแต่ท่าทางยียวนชะมัด หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นและตอบว่า
“ฉันมาหาคนที่ชื่อคีรินทร์ เจ้าของบ้านหลังนี้ ไม่ทราบว่าเขาอยู่รึเปล่า?”
พอเธอถามชายหนุ่มผู้นั้นก็เลิกยิ้มมุมปาก เขามองเธอหัวจรดเท้าซึ่งสายตาที่เขามองมานั้นช่างไม่ให้เกียรติกันเสียเลย ยิหวาก็พินิจเขาและนึกอยู่ในใจว่าผู้ชายตัวโตที่หน้าตาหล่อเหลาคมคาย ไว้เคราบาง ๆ และมีดวงตาสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายคนนี้อาจจะเป็นคนสวนในไร่ชาแห่งนี้ก็เป็นได้
บทล่าสุด
#88 บทที่ 88 หัวใจคืนรัง บทที่ 22
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#87 บทที่ 87 หัวใจคืนรัง บทที่ 21
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#86 บทที่ 86 หัวใจคืนรัง บทที่ 20
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#85 บทที่ 85 หัวใจคืนรัง บทที่ 19
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#84 บทที่ 84 หัวใจคืนรัง บทที่ 18
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#83 บทที่ 83 หัวใจคืนรัง บทที่ 17
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#82 บทที่ 82 หัวใจคืนรัง บทที่ 16
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#81 บทที่ 81 หัวใจคืนรัง บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#80 บทที่ 80 หัวใจคืนรัง บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#79 บทที่ 79 หัวใจคืนรัง บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













