บทที่ 38 สัญญาใจสายใยรัก บทที่ 2

ในตอนนั้นใครจะไปคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงจังนอกจากคำพูดเล่นๆ ใกล้รุ่งได้แต่มองหน้าเขาอย่างสับสนอยู่นานกว่าจะพูดออกไปอย่างไม่รู้ตัว

“ก็ได้...ฉันตกลง”

นั่นเป็นคำพูดสุดท้าย แล้วหล่อนก็เดินจากเขามา อย่างน้อยวันสุดท้ายของชีวิตวัยรุ่นหล่อนก็มีความทรงจำดีๆ กับเขา นั่นก็มากพอแล้ว

ไม่ได้สนใจกระทั่งรถยนต์คัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ