บทที่ 39 สัญญาใจสายใยรัก บทที่ 3

บทที่๒

“ว่าที่แม่เลี้ยงของเราสวยเนอะ”

“พ่อเลี้ยงตาถึง ได้ยินว่าไปหอบหิ้วมาจากกรุงเทพแน่ะ”

“พ่อเลี้ยงว่าให้ดูแลดีๆ สงสัยจะรักมาก”

“สวยนะ เหมาะกับพ่อเลี้ยงดีออก”

ใกล้รุ่งได้ยินเสียงกระซิบซาบ แต่ไม่รู้ว่ามันคือความฝันหรือความจริง

หล่อนลืมตาขึ้นช้าๆ หล่อนคงยังฝันอยู่เพราะห้องกว้างขนาดนี้ไม่ใช่ห้อง...