บทที่ 20 เบื้องลึกเบื้องหลัง

รถแล่นไปราวกับสายลม

ในที่สุดสร้อยคอเส้นนั้นก็ไม่ได้ถูกโยนทิ้งไป แต่กลับถูกปล่อยทิ้งไว้ข้าง ๆ อย่างไม่ไยดี

นิคส์หลับตาพักผ่อน แต่ในใจของเขากลับร้อนรน แม้แต่ความหงุดหงิดก็ยังคงไม่จางหายไป

เมื่อกลับมาถึงบริษัท เขามุ่งตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว ทันใดนั้นที่หัวมุมก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เขาจึงหยุดฝีเท้าและมองไ...