อดีตซีอีโอสามีคลั่งหลังหย่าร้าง

นารานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ข้างๆ กันนั้นยังมียาจีนที่เพิ่งดื่มหมดไปวางอยู่ รสขมในปากยังไม่จางหายแม้จะดื่มน้ำตามลงไปแล้ว

เธอปล่อยผมยาวสยายกลางหลัง ผิวขาวราวหิมะ ชุดนอนผ้าไหมแท้ขับเน้นเรือนร่างอันงดงามของเธอให้เด่นชัด

วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ เมื่อเดือนที่แล้วตอนกลับไปบ้านใหญ่ นิคส์สัญญาไว้ว่าจะกลับบ้านมาอยู่กับเธอ

ท้องฟ้าข้างนอกเริ่มมืดลงแล้ว แต่นิคส์ก็ยังไม่กลับมา

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็โทรหานิคส์

เสียงรอสายดังอยู่นานแต่ก็ยังไม่มีคนรับ

ในขณะที่เธอกำลังจะยอมแพ้และวางสาย โทรศัพท์ก็มีคนรับ

"สวัสดีค่ะ? ใครคะ?" คนที่รับสายเป็นผู้หญิง

"ฉันโทรผิดค่ะ ขอโทษด้วย..."

นาราพูดอย่างตะกุกตะกัก

ขณะที่กำลังจะวางสาย เสียงของนิคส์ก็ดังขึ้น "โทรศัพท์ใครเหรอ?"

"เขาบอกว่าโทรผิดค่ะ"

สิ้นเสียงพูด สายก็ถูกตัดไป

นารามองเบอร์โทรศัพท์ที่จำได้ขึ้นใจบนหน้าจอ เธอแน่ใจว่าไม่ได้โทรผิด

เสียงผู้หญิงในโทรศัพท์นั้นคุ้นเคยมาก เธอคือรักแรกของนิคส์

เพิ่งกลับจากต่างประเทศเมื่อเดือนที่แล้ว ไม่นึกเลยว่าทั้งสองจะติดต่อกันเร็วขนาดนี้

ก็ไม่แปลกใจเลยที่ช่วงนี้เขามักจะออกเช้ากลับดึก

เมื่อมองอาหารเต็มโต๊ะ นาราก็ยิ้มขื่น

เพื่อที่จะบำรุงร่างกายให้แข็งแรง เธอต้องทนดื่มยาจีนขมๆ ปีแล้วปีเล่า

แต่ความจริงล่ะ? นิคส์ไม่แม้แต่จะยอมนอนเตียงเดียวกับเธอด้วยซ้ำ

ทุกครั้งที่ทำเรื่องอย่างว่าก็เหมือนแค่ทำให้เสร็จๆ ไปตามหน้าที่

สำหรับเทศกาลในวันนี้ เธอเตรียมตัวล่วงหน้ามามากมาย ตั้งแต่เมื่อเดือนก่อนเธอก็เริ่มเรียนทำอาหารกับแม่บ้าน

วันนี้เขาคงไม่กลับมาแล้วสินะ?

จริงๆ แล้วนารารู้ดีแก่ใจว่าวันแบบนี้เขาคงไม่กลับมา เพียงแต่ในใจยังคงมีความหวังเล็กๆ กับนิคส์อยู่

"จะรอเขาอีกคืนแล้วกัน!" นาราพึมพำกับตัวเอง

นาฬิกาบนผนังเดินวนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเข็มนาฬิกาเดินผ่านเลขสิบสอง

นิคส์ก็ยังไม่กลับมา นารานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแบบนั้นทั้งคืน

เมื่อเห็นว่าวันวาเลนไทน์ผ่านไปแล้ว สุดท้ายเธอก็ต้องกลับเข้าห้องนอนไปด้วยความผิดหวัง

ทั้งคืน นารานอนไม่หลับ

ในหัวคิดถึงแต่เรื่องที่เกี่ยวกับนิคส์

ครอบครัวของเธอกับตระกูลอินทรจันทร์ถือเป็นคนรู้จักเก่าแก่ คุณย่าของนิคส์ชอบเธอมาก และท่านก็เป็นคนจับคู่ให้พวกเขาทั้งสอง

ตอนที่รู้ว่าจะได้แต่งงานกับนิคส์ เธอตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน

เพียงเพราะความลับเล็กๆ ที่ไม่มีใครรู้... ตอนอายุสิบแปดที่ได้เจอนิคส์ เธอก็ตกหลุมรักเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

เธอคิดว่านี่คือสิ่งที่เธอปรารถนามาตลอด แต่ไม่นึกเลยว่าในใจของนิคส์ยังมีรักแรกอยู่

ตอนนั้นเพราะคุณย่าสุนิษาไม่ชอบผู้หญิงคนนั้น จึงบังคับให้เธอและนิคส์เลิกกัน

สุดท้ายแอนน์ก็เลือกรับเงินและไปต่างประเทศ

นั่นจึงทำให้เธอมีโอกาสได้แต่งงานกับนิคส์

แต่งงานกันมาห้าปี ความสัมพันธ์ของพวกเขากลับเหมือนคนแปลกหน้า

เพียงแต่ครั้งนี้ เธอไม่อยากจะทนต่อไปแล้ว

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ นาราก็เผลอหลับไป ในฝันก็มีแต่เรื่องของนิคส์

ยามค่ำคืน มือใหญ่คู่หนึ่งลูบไล้ลงบนไหล่ของเธอ

ภายใต้แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งพื้น เรือนร่างของนารายั่วยวนเป็นพิเศษ

ชายหนุ่มที่ตัวเหม็นกลิ่นเหล้าขยับเข้ามาใกล้ กระซิบข้างหูเธอพร้อมจุมพิตแผ่วเบา

มือใหญ่ลูบไล้ลงไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็หยุดอยู่ที่จุดซ่อนเร้นของเธอ

ในตอนนั้น นาราก็ตื่นขึ้นมาแล้ว

ร่างกายนี้คุ้นเคยกับนิคส์เป็นอย่างดี เขาสามารถปลุกเร้าอารมณ์ของเธอได้อย่างง่ายดาย

"ตื่นแล้วก็อย่าแกล้งหลับสิ" นิคส์รวบตัวนาราขึ้นมาแล้ววางราบบนเตียง

เขาฉีกกระชากชุดนอนของเธออย่างรุนแรง แล้วใช้มือเดียวปลดเข็มขัด

ปลดปล่อยความเป็นชายอันใหญ่โตออกมา โดยไม่สนใจว่านาราจะรู้สึกอย่างไร เขาก็กระแทกเข้าไปอย่างไม่ปรานี

ไม่มีการเล้าโลมใดๆ ช่องรักของนาราแห้งผากอย่างยิ่ง

ไม่อาจทนรับการกระแทกที่รุนแรงเช่นนี้ได้ ในวินาทีที่เขาเข้ามา เธอก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ

"นิคส์... ช้าหน่อย ฉันเจ็บ" นารายื่นมือเล็กๆ ออกไปยันหน้าอกของเขา

นิคส์หัวเราะเบาๆ แล้วทาบทับลงบนร่างของเธอทั้งตัว

มือข้างหนึ่งรวบมือของเธอขึ้นไปไว้เหนือศีรษะ ส่วนมืออีกข้างก็บีบเคล้นยอดถันของเธอ ตุ่มไตเล็กๆ ก็ค่อยๆ แข็งชันขึ้นเพราะการกระตุ้น

นาราส่งเสียงครางในลำคอ การขัดขืนลดน้อยลงไปมาก

เมื่อสัมผัสได้ว่าเธอเริ่มมีอารมณ์แล้ว นิคส์ก็เริ่มกระแทกอย่างรุนแรง ทุกครั้งล้วนกระแทกไปจนถึงมดลูก

"แอนน์..." นิคส์ที่กำลังเมาเอ่ยชื่อนั้นออกมาโดยไม่รู้ตัว

ร่างของนาราที่อยู่ข้างใต้แข็งทื่อไปชั่วขณะ อารมณ์ปรารถนาทั้งหมดมลายหายไปในบัดดล

เขามองเธอเป็นแอนน์

เมื่อรู้สึกว่าความเป็นชายของนิคส์ยังคงขยายใหญ่ขึ้น นาราก็รู้สึกรังเกียจอย่างยิ่ง

เธอเริ่มขัดขืนอย่างรุนแรง "นิคส์ ไอ้คนสารเลว ดูให้ชัดๆ สิว่าฉันเป็นใคร!"

การเคลื่อนไหวแค่นี้ไม่ระคายเคืองนิคส์เลย "อย่าดิ้นสิ!"

"หันหลังแล้วคุกเข่า"

เธอรู้ว่านิคส์ชอบท่านี้มาก ก่อนหน้านี้เธอก็ยินดีที่จะให้ความร่วมมือ

แต่ในตอนนี้ เธอแค่อยากจะหนีไปจากเขาให้เร็วที่สุด

นิคส์ถอนความเป็นชายออกจากช่องรักของเธอ ของเหลวเหนียวเหนอะทำให้ผ้าปูที่นอนเปียกชุ่มไปหมด

เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบสนอง นิคส์จึงโอบเอวเธอแล้วอุ้มทั้งตัวไปไว้ที่ขอบเตียง

เมื่อเห็นว่าเธอพยายามจะหนี นิคส์ใช้มือข้างหนึ่งจับเอวบางของเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างก็ประคองความเป็นชายแล้วกระแทกเข้าไปอีกครั้ง

จากนั้นก็เป็นการกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังชัดเจนเป็นพิเศษในห้องที่เงียบสงัด

นารารู้ว่าเธอหนีไม่พ้น น้ำตาคลออยู่ที่หางตา ทำได้เพียงยอมรับทุกอย่างอย่างจำใจ

ท่ามกลางความรุนแรงของนิคส์ เธอกลับยังสัมผัสได้ถึงความสุขเล็กน้อย

เธอกัดริมฝีปากแน่น ไม่อยากส่งเสียงน่าอายนั้นออกมา

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ นิคส์หยุดไปชั่วครู่ แล้วก็กระแทกแรงขึ้นกว่าเดิม

นาราก็อดไม่ได้ที่จะร้องออกมา เสียงครวญครางแผ่วเบา

หากไม่ใช่เพราะเขาจับเอวเธอไว้ ป่านนี้เธอคงหมดแรงล้มพับไปแล้ว

หลังจากสอดใส่ไปอีกนาน นิคส์ก็หลั่งน้ำรักข้นคลั่กเข้าไปในช่องรักจนหมด

เขารู้สึกได้ว่าร่างของนารายังสั่นสะท้านอยู่ กว่าจะหยุดก็ผ่านไปพักใหญ่

เมื่อเสร็จกิจ นิคส์ก็หยิบกระดาษทิชชูข้างๆ มาเช็ด ส่วนนาราก็ล้มตัวลงบนเตียงอย่างหมดแรง

พักอยู่ครู่ใหญ่ถึงจะมีแรง ขาสั่นๆ เดินเข้าห้องน้ำไปล้างตัวง่ายๆ

จากนั้นจึงมองตัวเองในกระจก แก้มแดงระเรื่อ

หลังจากกลับมาที่ห้องนอน นาราก็ล้มตัวลงนอนอีกครั้ง นิคส์นอนอยู่ก่อนแล้ว

เมื่อเห็นเธอกลับมา เขาก็ขยับเข้ามาใกล้ๆ แล้วป้อนยาในมือเข้าปากเธอ

หลังเสร็จกิจ นิคส์จะให้เธอกินยาคุมเสมอ เพื่อป้องกันไม่ให้เธอตั้งท้อง

ครั้งนี้นิคส์เมาหนักมาก หลังจากยัดยาเข้าปากเธอก็ล้มตัวลงนอนต่อ

นาราลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ดึงกระดาษทิชชูข้างๆ มาคายยาคุมในปากทิ้ง

เธออยากมีลูก บางทีเธออาจจะโชคดีพอที่ครั้งนี้จะทำให้เธอสมหวัง