บทที่ 27 กลิ่นบนตัวคุ้นเคยมาก

มัดกล้ามแน่นตึงชวนมองปรากฏเข้าสู่สายตา

นาราเผลอถอยหนีตามสัญชาตญาณ แต่กลับถูกมือใหญ่คว้าไว้แน่น

วินาทีต่อมา ร่างของเธอก็ตกอยู่ในอ้อมกอดอันแข็งแกร่ง กลิ่นหอมของไม้จาง ๆ อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขาลอยอบอวลแตะที่ปลายจมูก นารานิ่งค้าง ตัวแข็งทื่อจนไม่กล้าแม้แต่จะสูดหายใจลึก

วงแขนที่โอบรอบเอวบางเริ่มรั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ