บทที่ 24

รอยยิ้มเย็นยะเยือกผุดขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว แต่ภายในใจกลับหนาวเหน็บยิ่งกว่า เมื่อการถูกเลือกปฏิบัติซ้ำแล้วซ้ำเล่าหล่อหลอมจนกลายเป็นความชาชิน

"ทำไมหน้าซีดขนาดนั้นครับ?" คุณพงศ์พัฒน์ทักขึ้นด้วยความห่วงใยเมื่อเหลือบไปเห็นใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษของเธอ

สุดารัตน์หลุบตาลงตอบเสียงแหบพร่า "ดิฉันไม่เป็นไรค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ