บทที่ 42 การนวด

"แบบไหนเหรอคะ?"

สุดารัตน์แค่นหัวเราะในลำคอ แสงจันทร์ในคืนฤดูหนาวสาดส่องกระทบเสี้ยวหน้าด้านข้างของเธอ ยิ่งขับเน้นความห่างเหินเย็นชาให้เด่นชัดขึ้น

ราวกับว่าเธอมองเขาเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ไม่มีความสำคัญใด ๆ

ภูมิสวนกลับไปทันควันโดยไม่ทันยั้งคิด "ก็แบบที่งี่เง่าไม่รู้จักโตอยู่นี่ไง!"

คำพูดนั้นทำให้ใบหน้า...