บทที่ 75 ความตื่นตระหนก

สุดารัตน์ห่มผ้าให้ท่านอย่างเบามือ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาจากห้อง

ที่ห้องรับแขกชั้นล่าง ภูมิและอรวรรณยังคงยืนรออยู่ตรงนั้นตามคาด ราวกับจงใจดักรอเธอโดยเฉพาะ

บนใบหน้าของอรวรรณฉาบไปด้วยความห่วงใยจอมปลอม ทว่าแววตาคู่สวยนั้นกลับซ่อนความลำพองใจและแววตาแห่งการหยั่งเชิงไว้อย่างปิดไม่มิด

"สุดา... คุณย่าคุย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ