บทที่ 78 ไพ่มือสุดท้ายของเธอ ของเล่นของฉัน

ดวงตาสีฟ้าอันลึกล้ำของชมิดท์แลบเห็นความประหลาดใจอย่างแท้จริงผ่านสายตา

เวเบอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ่งตกตะลึงไปเลย คำแปลติดอยู่ในลำคอจนพูดไม่ออกสักคำเดียว

ห้องประชุมทั้งห้องจมอยู่ในความเงียบงันอันน่าขนลุก

สุดารัตน์ไม่ได้ให้เวลาพวกเขาได้ตอบสนองมากนัก เธอพูดต่อเป็นภาษาเยอรมันว่า "ท่านพูดถูกแล้วค่ะ ภายใ...