บทที่ 35 ยอมๆ น้องเถอะ

ซีออกแรงกึ่งจูงกึ่งลากคนตัวเล็กเข้ามาถึงโซนห้องนั่งเล่นด้านในซึ่งมีโต๊ะพูลขนาดใหญ่ตั้งเด่นอยู่กลางห้อง เขาหยุดฝีเท้าลงข้างโต๊ะพูล ก่อนจะหันขวับมาเผชิญหน้ากับคนตัวเล็กที่ยังคงถูกห่อตัวไว้ด้วยผ้าเช็ดตัวผืนหนา ใบหน้าบึ้งตึงจนคิ้วเข้มแทบจะชนกัน

"แต่งตัวบ้าอะไรของเธอเนี่ย!" ซีเอ่ยถามเสียงเข้ม กดต่ำจนฟัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ