อยู่บ้านพี่อย่านิ่งดูดาย

อยู่บ้านพี่อย่านิ่งดูดาย

เมธาวรินทร์ · กำลังอัปเดต · 47.5k คำ

829
ยอดนิยม
891
การดู
9
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เมื่อ 'โบว์ลิ่ง' จำใจต้องย้ายมาอยู่ร่วมชายคากับ 'ซี' พี่ชายข้างบ้านสายกวนที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก ความสัมพันธ์ของคนที่เจอกันทีไรเป็นต้องหาเรื่องแกล้งหาเรื่องจิกกัด จึงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความใกล้ชิดที่ทำให้อีกฝ่ายหวั่นไหวจนยากจะปฏิเสธ

บท 1

กระเป๋าเดินทางใบโตสี่ห้าใบวางเรียงกันอยู่ตรงหน้าประตูบ้าน กระเป๋าเป้สะพายหลังอีกสองใบวางซ้อนอยู่ด้านบน โบว์ลิ่งยืนถอนหายใจยาว พลางกอดอกมองผู้ใหญ่ทั้งสี่คนที่กำลังยืนยิ้มระรื่นอยู่ตรงหน้า

​"ต้องไปนานขนาดนั้นเลยเหรอแม่ สามเดือนเลยนะ" โบว์ลิ่งถาม เสียงสะบัดนิดๆ

​"ก็ทริปนี้พ่อกับแม่ปักหมุดไว้ตั้งกี่ปีแล้ว ถ้าไม่ไปตอนนี้จะให้ไปตอนไหน" แม่ของเธอหันมาตอบ ยิ้มหวานพร้อมลูบแขนลูกสาวเบาๆ

"ตั้งใจว่าจะไปตะลอนทัวร์ยุโรปให้ครบ แล้วเลยไปอเมริกาต่อ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ หรอกนะ"

​"แล้วทำไมโบว์ต้องย้ายไปนอนบ้านพี่ซีด้วยล่ะ" โบว์ลิ่งหันไปมองร่างสูงของชายหนุ่มข้างบ้านที่กำลังยืนกอดอกส่งยิ้มกวนประสาทอยู่ข้างพ่อแม่เขา "โบว์โตแล้วนะแม่ อยู่บ้านคนเดียวได้สบายมาก"

​"ไม่ได้!" พ่อของเธอพูดแทรกขึ้นมาทันควัน น้ำเสียงเด็ดขาด "แกเป็นลูกสาวคนเดียว จะให้อยู่บ้านคนเดียวสามเดือนได้ยังไง เกิดอะไรขึ้นมาใครจะช่วย พ่อกับแม่ไม่สบายใจหรอกนะ"

​"ใช่จ้ะลูก" แม่ของซีเสริมขึ้นด้วยรอยยิ้มเอ็นดู "มานอนบ้านป้าเนี่ยแหละ ลุงกับป้าฝากกุญแจไว้กับตาซีแล้ว ให้พี่เขาคอยดูแล โบว์อยากกินอะไรก็บอกพี่เขานะลูก อยู่ด้วยกันก็ช่วยกันดูแลกัน"

​"ฝากดูแลน้องด้วยนะซี" พ่อของโบว์ลิ่งหันไปกำชับชายหนุ่มข้างบ้าน

​"สบายมากครับน้า" ซียิ้มกว้าง ตอบรับด้วยน้ำเสียงฉะฉาน "ผมจะดูแล 'น้องโบว์' เป็นอย่างดีเลยครับ ไม่ต้องเป็นห่วง"

​โบว์ลิ่งแอบถลึงตาใส่ซีหนึ่งที แต่เขากลับยักคิ้วตอบกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน ยิ่งทำให้เธอรู้สึกขัดใจหนักกว่าเดิม เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาน้อยครั้งที่เขาจะเรียกเธอดีๆ

​เมื่อถึงเวลา รถตู้มารับผู้ใหญ่สองบ้านนี้มุ่งหน้าสู่สนามบิน ทั้งสองคนยืนโบกมือลาจนรถลับสายตาไป โบว์ลิ่งยืนนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะก้มลงมองกระเป๋าเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ของตัวเอง

​"ยืนบื้ออยู่ทำไมล่ะยัยเตี้ย ลากกระเป๋าเข้าบ้านสิ" เสียงเข้มกวนๆ ของซีดังขึ้นข้างหู

​"ไม่ต้องมาสั่ง!" โบว์ลิ่งหันไปตวาดใส่ "แล้วก็เลิกเรียกยัยเตี้ยได้แล้ว บอกกี่ครั้งแล้วว่าชื่อโบว์ลิ่ง"

​"เรียกยัยเตี้ยออกจะเหมาะ ตัวเล็กแค่นี้ ทำเป็นขู่" ซีหัวเราะ ก่อนจะเดินเข้ามาดึงกระเป๋าใบใหญ่ทั้งสองใบออกจากมือเธอไปถือไว้เองอย่างง่ายดาย "เดินตามมาเร็วๆ อย่ามัวแต่ยืนทำหน้าบึ้ง แดดร้อน"

​โบว์ลิ่งทำหน้ามุ่ย มองตามหลังร่างสูงในเสื้อยืดแขนสั้นสีดำกับกางเกงวอร์มสบายๆ แม้เธอจะไม่อยากย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้เลยสักนิด เพราะรู้ดีว่าเจอกันทีไรเป็นต้องทะเลาะกันทุกที แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเดินก้าวตามหลังเขาเข้าประตูบ้านไป

​บ้านของซีเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นทรงทันสมัย การตกแต่งเรียบง่ายและเป็นระเบียบ ซียกกระเป๋าใบใหญ่ของเธอขึ้นไปบนชั้นสอง แล้วหยุดอยู่หน้าห้องนอนฝั่งตรงข้ามกับห้องของเขา

​"ห้องนี้แหละ" ซีผลักประตูเปิดออก "แม่ฉันให้คนมาทำความสะอาดไว้ให้แล้ว ผ้าเช็ดตัว ผ้าปูที่นอนเปลี่ยนใหม่หมด อยากได้อะไรเพิ่มก็บอก"

​โบว์ลิ่งเดินเข้าไปสำรวจภายในห้อง ห้องนอนกว้างขวางมีเตียงนอนขนาดใหญ่ โต๊ะแต่งหน้า และตู้เสื้อผ้าพร้อมสรรพ แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้ห้องดูโปร่งสบาย

​"โอเค ขอบคุณ" โบว์ลิ่งตอบเสียงเรียบ นั่งลงบนขอบเตียง "หมดหน้าที่แล้ว ก็ออกไปสิ จะจัดของ"

​"ไล่จังเลยนะ" ซียืนพิงขอบประตู กอดอกมองเธอ "ย้ายมาวันแรก ไม่คิดจะพูดจาดีๆ กับเจ้าของบ้านหน่อยเหรอ"

​"คุยดีๆ กับคนที่เจอกันทีไรก็คอยแต่จะกวนบาทาน่ะเหรอ เหอะ ไม่มีทาง" โบว์ลิ่งสะบัดหน้าหนี

​"ปากดีเหมือนเดิม" ซียิ้มมุมปาก เดินขยับเข้ามาหยุดอยู่ข้างเตียง โน้มตัวลงมาหาเล็กน้อย

"หัดทำตัวตัวให้มันดีๆ หน่อย อยู่ที่นี่ไม่มีใครคอยเข้าข้างเธอหรอกนะยัยนมเล็ก"

​โบว์ลิ่งหน้าหงิกขึ้นมาทันที เธอเชิดหน้าสบตาเขา "คิดว่าฉันกลัวหรือไง? แล้วอีกอย่างนะ... ฉันไม่ได้นมเล็กขนาดนั้นนะยะ!"

​ซีชะงักไปนิด ยักคิ้วยิ้มกวนๆ พลางกวาดสายตามองต่ำลง "จริงเหรอ? ไหนเอามาดูดิ๊"

​โบว์ลิ่งหน้าแดงแก้มร้อนฉ่าขึ้นมาทันควัน เธอรีบยกหมอนบนเตียงฟาดใส่ร่างสูงเต็มแรง "ไอ้ทะลึ่ง! ออกไปเลยนะ!"

​"เฮ้ยๆ ฟาดมาได้ เจ็บนะเนี่ย" ซีหัวเราะร่า ยกมือขึ้นรับหมอนไว้ได้สบายๆ ก่อนจะยอมถอยหลังก้าวออกไปยืนตรงขอบประตูด้วยรอยยิ้ม

"เออๆ ออกก็ได้ ทำเป็นโมโหกลบเกลื่อน จัดของเสร็จแล้วก็ลงไปข้างล่างด้วยล่ะ จะสั่งข้าวมาให้กิน"

​"ไม่ต้องมายุ่ง! ออกไปแล้วปิดประตูด้วย!" โบว์ลิ่งตะโกนไล่หลังเสียงดัง

​ซียิ้มขำ ยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้านก่อนจะยอมปิดประตูห้องให้ตามคำสั่ง เสียงประตูปิดลง ขณะที่คนข้างในได้แต่นั่งหน้าแดงก่ำ กอดหมอนแน่น แล้วถลึงตาใส่ประตูอย่างคาดโทษ

ซีเดินกลับลงมาที่ชั้นล่างแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาว รอยยิ้มยังคงติดอยู่ที่ใบหน้าหล่อ เขายกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองเบาๆ พลางนึกถึงใบหน้ามุ่ยอย่างกับกระต่ายและแก้มที่แดงระเรื่อของคนตัวเล็กที่เพิ่งฟาดหมอนใส่เขาเมื่อกี้

ปากบอกว่าไม่อยากมาอยู่ด้วย แต่เวลาโวยวายใส่เขาทีไร มันกลับดูน่ารักจนเขาอดใจแกล้งไม่ได้สักที

ซีสลัดความคิดในหัวออก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วตั้งหน้าตั้งตาเลือกเมนูของโปรดที่โบว์ลิ่งชอบกิน... อย่างน้อยๆ วันแรกที่ย้ายมา ก็ไม่อยากให้ยัยตัวดีต้องนอนหิวไส้กิ่วอยู่ในห้องหรอก

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

618.6k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

793.1k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

547.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

296.3k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
สูตรรักศาสตราจารย์

สูตรรักศาสตราจารย์

70.5k การดู · เสร็จสิ้น · oiloiloil253
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ

"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"

"อื้อ แกรู้จักหรือ"

"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"

"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"

"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"

"ฉิบหายล่ะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

787.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

334.2k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง

ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง

28.1k การดู · เสร็จสิ้น · ทิพย์วารี
เขาได้รับใบสั่งจากย่าที่รักให้แต่งงาน เธอยอมรับการจับคลุมถุงชนจากย่าที่รักแต่งงานเป็นเมียออกหน้าออกตาและลบคำดูถูกเหยียดหยามว่าเป็นลูกคนใช้ มาลุ้นรักกับพวกเขาทั้งสองว่าใครจะรักใครจะหลงใครก่อน
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

384.7k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

168.5k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

567k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

583.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด