บทที่ 116 ต่อยเขาหนึ่งหมัด

ฉันพยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดชีวิต แต่กลับถูกวงแขนแกร่งของเขาพันธนาการไว้อย่างแน่นหนาจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้

ฉันได้แต่ปล่อยให้เขาเชิดชักราวกับหุ่นไร้ชีวิต ต้องทนรับความเจ็บปวดทรมานทั้งทางร่างกายและจิตใจ

หยาดน้ำตาไหลรินจากหางตา หยดลงบนหลังมือของกรณ์ แต่เขากลับไม่มีทีท่าว่าจะเห็นใจหรือหยุดการกระทำนั้นเ...