บทที่ 126 มีฉันอยู่ไม่มีใครกล้ารังแกเธอ

พวกนั้นด่าทิ้งท้ายว่าเป็นบ้าแล้วก็วิ่งหนีไป

ใบหน้าของกรณ์ฟกช้ำดำเขียวไปหมด แต่เขากลับส่งยิ้มอันอ่อนโยนมาให้ฉัน

"ญาณี ผมจัดการพวกมันไปหมดแล้ว ตราบใดที่มีผมอยู่ ไม่มีใครหน้าไหนมารังแกคุณได้หรอก"

น้ำเสียงของเขาในตอนนั้นช่างนุ่มนวล สายตาคู่นั้นมีเพียงภาพเงาของฉันสะท้อนอยู่

เขาไม่ยอมให้ฉันต้องเจ็บช้ำน้ำใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ