บทที่ 134 ทำร้ายตัวเอง

น้ำเสียงของเขาสั่นเครือเจือไปด้วยความสิ้นหวัง ฉันพยายามฝืนลืมตาขึ้น แต่เปลือกตากลับหนักอึ้งจนขยับไม่ได้

ความรู้สึกเบาหวิวราวกับปุยนุ่นเข้าครอบงำร่างกาย ความหนาวเหน็บเริ่มเกาะกุมไปทั่วร่างอย่างช้าๆ

ทว่าในวินาทีที่สติสัมปชัญญะกำลังจะเลือนหาย ความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างรุนแรงก็แล่นพล่านขึ้นมา ดึงสติของฉันใ...