บทที่ 148 เค้กหวาน

ฉันใจกระตุกวูบ รีบปฏิเสธพัลวัน "ไม่ใช่นะ เธออย่าพูดมั่วๆ สิ"

ดารินทร์ขยับเข้ามาใกล้พลางกระพริบตาปริบๆ อย่างรู้ทัน "ญาณี... อย่ามาปิดฉันเลย ฉันดูออกนะว่าเธอรู้สึกกับพี่ณัฐไม่เหมือนคนอื่น แถมสายตาที่พี่ณัฐมองเธอน่ะ หวานหยดย้อยจนมดจะขึ้นอยู่แล้ว ถ้าพวกเธอได้ลงเอยกันจริงๆ ฉันนี่ยกมือเชียร์สุดแขนเลย!"

ฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ