บทที่ 153 จงใจถ่วงเวลา

ทันทีที่ฉันวางสาย ข้อความจากกรณ์ก็เด้งเข้ามาในไลน์ราวกับรอจังหวะอยู่แล้ว

"ผมรู้นะว่าคุณย่าโอนหุ้นบริษัทเซบิลเลอร์ให้คุณสิบเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้เราก็เหมือนลงเรือลำเดียวกันแล้ว เรือล่มเมื่อไหร่ก็จมไปด้วยกันทั้งคู่ คุณน่าจะรู้นะว่าลูกค้าอย่างคุณจิรวินสำคัญกับเซบิลเลอร์ขนาดไหน ถ้าพลาดสัญญาฉบับนี้ไป บริษั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ