บทที่ 179 ยังคงเลือกขวัญจิรา

"คุณย่าครับ ผม..." กรณ์อึกอักเหมือนมีคำพูดติดอยู่ที่ริมฝีปาก

"แกไปตรองดูให้ดีเถอะ.." คุณย่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ "ตระกูลเธียรวัฒน์ของเราต้องการ 'นายหญิง' ที่ตบแต่งอย่างสมเกียรติ ไม่ใช่นางบำเรอที่ต้องคอยหลบ ๆ ซ่อน ๆ"

สายตาของกรณ์ลอกแลกไปมาระหว่างฉันกับขวัญจิรา

ท้ายที่สุดเขาก็ก้มหน้าลง "ขอโทษครับคุณย่า คร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ