บทที่ 29 เขาเรียกฉันว่าภรรยา

ญาณีชะงักไป เมื่อเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มของภาคิน

เธอหลบสายตาอย่างไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย พลางยิ้มแห้ง ๆ “เหรอคะ?”

ภาคินพยักหน้าอย่างจริงจัง

ไม่รู้ว่าทำไม แต่ญาณีรู้สึกว่าเขาดูแตกต่างไปจากตอนที่เธอเจอเขาครั้งแรก

ภาคินเล่นกับพุดดิ้งอยู่สักพักถึงได้กลับไป

พุดดิ้งมองตามแผ่นหลัง...