บทที่ 76 เท่าไหร่สำหรับค่าคืนเดียวของคุณ

ฉันดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว มองกรณ์ด้วยสายตาเย็นชา

กรณ์ขมวดคิ้วแน่น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมืดมิดดุจน้ำหมึกที่ไม่อาจเจือจาง สายตาของเขาเย็นชา“ญาณี แสร้งทำเป็นใสซื่อไปทำไม ตอนที่เคยอ้อนวอนให้ฉันเอาเธอ ไม่ใช่ว่าต้องการให้ฉันมีอะไรด้วยไม่ใช่เหรอ?”

สายตาเย้ยหยันของเขาเปรียบเสมือนคมมีดที่ทิ่มแทงหัวใจของฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ