บทที่ 31 เก็บซ่อนและลืมเลือน

บทที่ 30

เก็บซ่อนและลืมเลือน

ปัง!

สิ้นเสียงกรีดร้องของเกี้ยวจันทร์ไม่นาน เสียงกระสุนปืนก็ดังขึ้นตามมาติด ๆ สุริยาที่กำลังนั่งอยู่สะดุ้งเฮือก จนร่างเซถลาเพราะถูกตำรวจยิงเข้าที่หัวไหล่อย่างไม่ทันตั้งตัว ลูกน้องและผู้คนพากันแตกกระเจิงเพราะไม่อาจตั้งมือรับกับกำลังของตำรวจที่บุกเข้ามา

“แม่งเอ้ย!” หาญ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ