บทที่ 10 ยาใจดี

“แล้วนี่กินข้าวกับยาตอนเที่ยงหรือยังคะ” พริมเอ่ยถามเสียงแผ่ว ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าข้างๆ โซฟาเหมือนวันแรกที่เธอทายาให้เขา ธันวารับรู้ได้ถึงกลิ่นแป้งผสมกลิ่นกาแฟที่เป็นเอกลักษณ์มาอยู่ใกล้ๆ ตัว ชายหนุ่มพยายามขยับเปลือกตาจนในที่สุดก็ลืมตาขึ้นปรือๆ มองคนตัวเล็ก

“พริม...” เสียงแหบพร่าเค้นออกมาจากลำคอของคนบน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ