บทที่ 21 เป็นแฟนกันนะ

แสงไฟสลัวภายในห้องพักส่วนตัวหลังร้านสัก สะท้อนเงาของคนสองคนที่ยืนเบียดชิดกันจนแทบไร้อากาศคั่นกลาง ธันวาค่อยๆ ละริมฝีปากหนาออกจากกลีบปากอิ่มอย่างอ้อยอิ่ง เสียงลมหายใจอบอุ่นสอดประสานกันท่ามกลางความเงียบ พริมเงยหน้ามองคนตัวโต ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงจัด หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอไม่ไ...