บทที่ 23 โต๊ะเครื่องแป้ง

หลังจากกินข้าวต้มเสร็จเรียบร้อย พริมก็ไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ทว่าทันทีที่เธอเดินตามหลังธันวาเข้ามาในร้านสักเพื่อเตรียมตัวกลับหอพัก ไอ้สองตัวแสบที่นั่งนิ่งเป็นหุ่นยนต์อยู่เมื่อครู่ก็ดีดตัวขึ้นมาทันที

“แหม๋~~ เดินตามกันต้อยๆ เลยนะมึง” เบลส่งเสียงแซวเป็นคนแรก พลางคลี่รอยยิ้มอย่างชอบอกชอบใจ

“นั่นดิ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ